தியாகமும் தேசியமும்: ஈழத்தமிழர் அரசியல் வரலாற்றில் அதன் அத்தியாவசியப் பங்கு

முன்னுரை: சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்தின் தொடர்ச்சியும் தமிழரின் அரசியல் நிதர்சனமும்

இலங்கையில் ஆட்சிகள் மாறினாலும், தமிழர்களுக்கு எதிரான அரசியல் – நிர்வாக அணுகுமுறைகள் மாறுவதில்லை என்பது, அந்த அரசின் முதுகெலும்பே சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்தின் மேல் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை தெளிவாக காட்டுகிறது.

தமிழர் நிலங்களில் சட்டவிரோதமாக புத்தர் சிலைகள் நிறுவப்படுவது,
அவை அகற்றப்பட்ட பிறகும் அதே இரவு – அதே காவல்துறை பாதுகாப்புடன் மீண்டும் நிறுவப்படுவது,
இது எந்த தனிப்பட்ட அதிகாரியின் முடிவும் அல்ல;

இது சிங்கள தேசக் கட்டமைப்பின் நிரந்தர அரசியல் நோக்கம்.

தமிழர்கள்:

• தமிழரின் உரிமைக்காக மட்டுமே போராடுகிறார்கள்

• சிங்கள மக்களுக்கு எதிராக அல்ல

• பௌத்த மதத்திற்கும் எதிரானவர்கள் அல்ல

• போர்காலத்திலும் பௌத்த ஆலயங்களை பாதுகாத்தவர்கள்

ஆனால்:

சிங்கள பௌத்த தேசியவாதம் = தமிழரின் அரசியல் சுயநிர்ணயத்தை மறுக்கும் இனவாத அரசியல் கோட்பாடு.

இதனைப் புரிந்துகொள்வதே தமிழ்த் தேசிய வரலாற்றை புரிந்துகொள்ளும் முதல் படி.

❶. மனித சமுதாயத்தில் தியாகத்தின் அடிப்படை: உளவியல் – மானுடவியல் விளக்கம்

1.1 பலி மற்றும் சமூக ஒற்றுமையின் ஆரம்பம்

மனித சமுதாயம் தோன்றிய காலத்திலிருந்தே:

• குருதி பலி

• சடங்குகள்

• குல வழிபாடு

• போர்ப் படையல்கள்

இவை அனைத்தும் சமூகத்தை ஒன்றுபடுத்தும் உளவியல் முறைகளாக இருந்தன.

மனிதர்கள்:

“சமூக ஒற்றுமை இரத்தத்தின் மேல் கட்டமைக்கப்படுகிறது”
என்று மனதளவில் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர்.

1.2 நாகரிக மதங்களில் தியாகத்தின் தொடர்ச்சி

புதிய நாகரிகங்கள் உருவானபின்:

• யூதச் சமுதாயங்களில் பலி

• ரோம மற்றும் கிரேக்க சடங்குகள்

• கிறித்தவத்தின் அடித்தளம் — இயேசுவின் இரத்தத் தியாகம்

இதில் ஒரு உலகளாவிய உண்மை வெளிப்படுகிறது:

ஒரு சமூகமே உருவாகாது, ஒரு தியாகமே இல்லாமல்.

இயேசு உயிரோடு இருந்த காலத்தில் கிறித்துவம் ஒரு ஒற்றுமையான சமூகம் ஆகவில்லை.
அவர் தியாகம் செய்த பின் தான் அந்த சமூகம் பேரொலியாக உருவானது.

1.3 நவீன உலகில் மதம் → தேசியம்

மதத்தை அடிப்படையாக கொண்டு சமூக அமைப்பு இயங்க முடியாத காலத்தில்,
அதற்குப் பதிலாக உருவானது:

தேசியம் = மதச்சார்பற்ற மதம்

இதன் அடித்தளம்:

• வீரர்களின் இரத்தத் தியாகம்

• நினைவு சடங்குகள்

• தேசிய வரலாற்று காவியங்கள்

• தியாகத்தின் புனிதத்தன்மை

இதின்றி ஒரு “தேசியம்” உருவாகாது.

❷. ஏன் தியாகமின்றி தேசியம் உருவாக முடியாது?

2.1 இரத்தம் உறவினத்தை உருவாக்குகிறது

சமூகவியலாளர்களின் விளக்கம்:
அனைவரும் இரத்தம் சிந்தினால், அனைவரும் உறவினர்கள் ஆகிறார்கள்.

அதனால்:

• போரில் வெற்றி முக்கியம் அல்ல

• இரத்தம் சிந்தியது முக்கியம்

ஏனெனில் அது:

• தனிமனிதனை இனத்துடன் இணைக்கிறது

• துன்பத்தைப் பொதுவாக்குகிறது

• “நாம்” என்பதை உருவாக்குகிறது

இதுவே தேசிய ஒற்றுமை.

❸. பிரபாகரன் – மாவீரர்கள்: தமிழ்த் தேசியத்தின் உளவியல் பிறப்பு

3.1 ஏன் பிரபாகரனுக்கு முன் தமிழ்த் தேசியம் ஆழமாக பரவவில்லை?

பிரபாகரனுக்கு முன் இருந்த இயக்கங்கள்:

• “தமிழ்த் தேசியம்” எனக் கூறின
ஆனால்

• தியாக வரலாறு இல்லை

• நினைவு சடங்குகள் இல்லை

• தொடர்ச்சியான வீர காவியங்கள் இல்லை

அதனால் மக்கள் மனதில் உருவானது ஆர்வம்,
ஆனால் உருவாகவில்லை தேசியம்.

3.2 புலிகள் உருவாக்கிய மிகப்பெரிய மாற்றம்

புலிகள்:

• இரத்தம் சிந்தினர்

• நடுகல் நினைவுச் சின்னங்கள் அமைத்தனர்

• மாவீரர் நாள் உருவாக்கினர்

• தியாகத்தை பொதுச் சடங்காக மாற்றினர்

• வீர வரலாற்றை கட்டமைத்தனர்

இதனால்:

தியாகம் → சடங்கு → நினைவு → ஒற்றுமை → தேசியம்

என்ற நவீன தேசக் கட்டமைப்பின் ஐந்து அடுக்குகளும் தமிழர்களுக்கு உருவாயின.

3.3 இன்று தமிழ்த் தேசியத்தின் ஒரே அடித்தளம்

பிரபாகரனும் மாவீரர்களும் இல்லாமல் தமிழ்த் தேசியம் இல்லை.
அவர்களின்றி தமிழின ஒற்றுமையும் இல்லை.

3.4 மாற்று எதுவும் இல்லை — ஏன்?

தமிழ்த் தேசியத்திற்கு:

• மாற்று வரலாறு இல்லை

• மாற்று தியாகம் இல்லை

• மாற்று சின்னங்கள் இல்லை

ஒரு மாற்று வருமேயானால்:

அது புலிகளின் தியாகத்தைவிட உயர்ந்ததாக இருக்க வேண்டும்.
அது எக்காலத்தும் சாத்தியமில்லை.

❹. மாவீரர் நினைவு பண்பாட்டு: ஒரு தேசிய உருவாக்க மரபு

4.1 மாவீரர் நாள் — இழப்பு நினைவு அல்ல, தேசியப் பிறப்பு சடங்கு

மாவீரர் நாள்:

• துக்கம் அல்ல

• அது ஒரு தேசிய சடங்கு

இவ்வாறு சடங்கு வழியாக:

• தியாகம் மனதில் புதுப்பிக்கப்படுகிறது

• தேசிய ஒருமைப்பாடு நிறுவப்படுகிறது

• தலைமுறைகளுக்கு இடையிலான நினைவுப் பாலம் உருவாகிறது

4.2 நடுகல் மரபும் தமிழர் வீர வரலாறும்

பண்டைய தமிழர் மரபில்:

• வீரர் நடுகல்

• வீர காவியம்

• வீர வழிபாடு

இவை அனைத்தும் புலிகளால் மீண்டும் உயிர்த்தெழுந்தது.

இதனால் தமிழ்த் தேசியம்:

• வரலாற்றுடனும்

• கலாச்சாரத்துடனும்

• அரசியலுடனும்

நேரடி தொடர்பை பெற்றது.

❺. மொழியும் தாயகமும்: இன அடையாளத்தின் இரு தூண்கள்

ஒரு தேசிய இனத்தின் இருப்பு:

• தேசிய மொழி

• வரலாற்றுத் தாயகம்

என்பவற்றின் மேல் தான் இருக்க முடியும்.

5.1 தமிழர்களின் தாயகம் = தமிழால் வரையறுக்கப்பட்ட பண்டைய நிலம்

ஈழம் என்பது:

︎ தமிழர் ஆயிரமாண்டு பழைய குடியிருப்பு

︎ மொழி, வரலாறு, கலாச்சாரம் அனைத்தும் பதிந்த நிலம்

︎ இந்தியப் பெருங்கடலை மையமாகக் கொண்ட தமிழ்ச் சமுதாயத்தின் வடிவம்

இது அரசியல் எல்லை அல்ல;
இனம் தன்னை அறியும் நிலம்.

5.2 தாயகத்தை இழக்கும் இனம் — இனமாக நீடிக்காது

எந்த இனத்துக்கும்:

தாயகம் = உயிர்

தாயகம் இல்லாமல்:

• தேசியம் சிதையும்

• மொழி பலவீனமாகும்

• இனம் கரைந்து போகும்

இதனால் தாயகப் பாதுகாப்பு என்பது உயிர் பாதுகாப்பு.

❻. சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்தின் திட்டம்: தாயகத்தை அழித்தொழித்தல்

சிங்கள அரசின் நிரந்தர திட்டம்:

• புத்தர் சிலைகள் நிறுவுதல்

• முகாம்கள் விரிவாக்குதல்

• நிலப் பரப்புகளை மாற்றுதல்

• வனத்துறை / புனரமைப்பு ஆணையம் மூலம் தமிழ் நிலங்களை பறிமுதல் செய்தல்

• பௌத்த மையங்களைத் தமிழர் பகுதிகளில் விரிவாக்குதல்

இவை அனைத்தும்:

தமிழரின் தாயகத்தை அழிப்பதற்கான நவீன அரசியல் ஆயுதங்கள்.

❼. மாவீரர்கள்: தமிழ்த் தேசியத்தின் கவசம், அடித்தளம், எதிர்காலம்

மாவீரர்கள்:

• தமிழ்த் தேசியத்தின் முதுகெலும்பு

• ஒற்றுமையின் தாய்

• தியாகத்தின் உயிர்த்துடிப்பு

• வரலாற்றின் புனிதம்

அவர்கள்:

• செய்ய முடியாததை செய்தனர்

• எவரும் செய்யாத தியாகம் செய்தனர்

• உலகின் எந்த இனத்தோடும் ஒப்பிட முடியாத வரலாற்றை நிறுவினர்

❽. இன்று தமிழ்த் தேசியத்திற்கு தேவையானது

• தியாகத்தை தொடர்ந்து நினைவு கூறுதல்

• மாவீரர்களைத் தலைமுறைகளுக்கு எடுத்துச் செல்லுதல்

• தாயக உரிமையை மறக்காமல் பாதுகாத்தல்

• தமிழ்த் தேசிய வரலாற்றை மீண்டும் அமைத்தல்

• கலாச்சாரம் – மொழி – நினைவு மரபை உறுதியாக பாதுகாத்தல்

இதுவே:

தமிழ்த் தேசியத்தின் தொடர்ச்சியும் வாழ்வும்.

முடிவுரை: தியாகம் மறக்கப்பட்டால், இனம் அழிக்கப்படும்

“வரலாற்றை மறந்த இனம் வாழத் தகுதியற்றது.”
“என்றைக்கும் காத்திருக்கும் இனம் காலத்தால் அழிக்கப்படும்.”

மண்ணில் உறங்கும் மாவீரர்கள்
நமக்காக விட்டுச்சென்ற மரபு:

• தியாகத்தின் காவசம்

• தேசியத்தின் அடித்தளம்

• எதிர்காலத்தின் விளக்கேற்றி

மாவீரர் நாள்

இது ஒரு நினைவு நாள் அல்ல —
இது தமிழ்த் தேசியத்தின் உயிர்ப்பதற்கான புனித நாள்.