தசாப்தக் காத்திருப்பா? அல்லது திசைமாறும் அரசியல் வியூகமா?

அறிமுகம்: ஏழு தசாப்தங்களின் அரசியல் முடக்கத்திலிருந்து ஒரு புதிய கேள்வி

இலங்கைத் தீவில் தமிழ்த் தேசிய இனப்பிரச்சினை தொடர்ச்சியாக ஏழு தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக நீடித்துவருகின்றதே தவிர, எந்த ஒரு காலக்கட்டத்திலும் தமிழ் மக்களின் வரலாற்று, அரசியல், அல்லது தேசிய உரிமைகளை மதிக்கும் நிலையில் தீர்வு நோக்கி நகரவில்லை. 1956 Sinhala Only Act முதல் 2009 மே மாத படுகொலை வரை, மேலும் அதன் பின்பும் — தமிழ் மக்களின் அரசியல் எதிர்பார்ப்புகள் ஒரு திருத்தமற்ற சுற்றுத் தளையில் சிக்கியுள்ளன.

எந்த சர்வதேச தலையீடும், எந்த அரசியல் வாக்குறுதியும், எந்த மாற்றுப் பிரதிநிதித்துவமும், தமிழ் மக்களின் தேசிய உரிமை நோக்கிய பயணத்தை நிஜமான முடிவுக்கு கொண்டு செல்லவில்லை. இதன் விளைவாக, இன்றைய சூழல் தமிழர்களிடையே:

• காத்திருப்பின் சோர்வு

• அவநம்பிக்கையான உளவியல் நிலை

• அரசியல் முடக்கத்தின் புது சுற்று

• தலைமுறை மாற்றத்தால் ஏற்படும் புதிய குழப்பங்கள்

என நான்கு அடுக்குப் பிரச்சினைகளையும் உருவாக்கியுள்ளது.

இக்கட்டுரை, தமிழ் தேசியப் போராட்டத்தின் தற்போதைய நிலையை, ஆளும் சிங்கள பௌத்த அரசியலின் அமைப்புக் கட்டமைப்பை, மற்றும் தமிழகத்திற்கும் சர்வதேசத்திற்கும் இடையிலான அரசியல் சூழலை ஒருங்கிணைத்து ஒரு எதிர்கால அரசியல் வழிமுறையை முன்வைக்கிறது.

பிரச்சினையின் மூலவேர்கள்: மறுப்பு, மறைத்தல், மற்றும் திசைதிருப்பல்

1. ஆளும் வர்க்கத்தின் இரட்டை மறுப்பு:

இலங்கையின் அரசியலில், சிங்கள பௌத்த தேசிய அடையாளம் மட்டுமே “உண்மையான தேசியம்” என வரையறுக்கப்பட்டிருக்கிறது. தமிழ், முஸ்லிம், மலையக மக்கள் போன்றோரின்:

• தேசிய அடையாளம்

• மொழி

• நில உரிமை

• அரசியல் தன்னாட்சி

எதுவும் “தேசிய பிரச்சினை” என ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை. இந்த அடிப்படை மறுப்பு தான் தமிழர்களுக்கு முழுமையான உரிமை வழங்கும் அரசியல் தீர்வை தடுக்கிறது.

2. பிரச்சினையின் வேர் காரணங்களை மறைத்தல்

இலங்கையின் வடிவழிந்த பொருளாதாரம், கடன் நெருக்கடி, உற்பத்தி வீழ்ச்சி, அரசாங்க ஊழல் போன்றவற்றின் காரணம் இனஅரசியல் அடிப்படையிலான அரசுக்கட்டமைப்பு என்பதை ஆளும் அமைப்பு மறைக்கிறது.

அவர்கள் முன்வைப்பது:

• அபிவிருத்தி

• போதைப்பொருள் ஒழிப்பு

• வறுமை ஒழிப்பு

போன்ற மேல்தோன்றல் பிரச்சினைகள் மட்டுமே. இவை திசைதிருப்பல்.
தமிழர் அரசியல் கோரிக்கைகள் பெரும்பான்மைக்கு தெரியாமல் வைக்கப்பட்டு, “பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல்” போலவே சித்தரிக்கப்படுகிறது.

சர்வதேசத்தின் பாதிப்பற்ற நிலை

தமிழ்த் தேசியப் பிரச்சினை உலக அரசியலில் நெடுங்காலம் விவாதிக்கப்பட்ட போதும், பின்வரும் காரணங்களால் இறுதித் தீர்வு எட்டப்படவில்லை:

• (Accountability) கடமைப்பாடு / பொறுப்புக்கூறல் – போர்க்குற்றங்கள் மற்றும் மனித உரிமை மீறல்கள் குறித்த நீதிக்கான கோரிக்கைகள் அரசியல் முட்டுக்கட்டைகளில் சிக்கியுள்ளன

• (International Justice) சர்வதேச நீதி – போரில் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதி வழங்குவதில் உலக அமைப்புகளின் தேர்வுமுறை மற்றும் செயல்திறன்கேள்விகள்

• (UN Resolutions) ஐ.நா. தீர்மானங்கள் – தசாப்தங்களாக நிலவும் தீர்மானங்கள் செயல்படுத்தப்படாமையும், புதிய முயற்சிகள் தடுக்கப்படுவதும்

• (India’s Strategic Interest) இந்தியாவின் மூலோபாய நலன்கள் – பிராந்திய ஆதிக்கம் மற்றும் உள்நாட்டு அரசியல் காரணிகள் முன்னுரிமை பெறுவது

ஜெனிவா மனித உரிமைப் பேச்சுவார்த்தைகள் தீர்வுக்கு தசாப்தங்கள் எடுக்கும்; ஆனால் ஒரு இனத்தின் உயிர்ப்பற்ற பாதுகாப்பு அவ்வளவு காலம் காத்திருக்க முடியாது.

சர்வதேச சமூகம்:

• அரசியல் நலன்கள்

• இந்தோ-பசிபிக் பிராந்தியப் போட்டிகள்

• இந்தியாவின் பாதுகாப்புக் கவலைகள்

• உலகத் தலையீட்டின் எல்லைகள்

ஆகிய காரணிகளால், தமிழர் பிரச்சினையை ஒரு “மனித உரிமைக் கேள்வி” எனும் குறுகிய வட்டத்துக்குள் அடைத்து வைத்துள்ளது.

இந்த நிலைமை, சர்வதேச அரசியலில் நீதி மற்றும் நெறிமுறைகளை விட அதிகார சமநிலைகள் மற்றும் மூலோபாய நலன்களே முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன என்பதை வலியுறுத்துகிறது. ஒரு முழுமையான அரசியல் தீர்வு கிட்டாத நிலையில், மனித உரிமை விவகாரங்களும் நீண்டகாலமாக்கப்பட்டு, அடிப்படை சமூக-அரசியல் கேள்விகள் தீர்க்கப்படாமலே உள்ளன.

சிங்கள பௌத்த தேசியவாதத்தின் பாதுகாப்புக் கோட்டை

1. வாக்கு வங்கி அரசியலும் சிங்கள முதன்மைக் கருத்தும்

சிங்களவர்களின் எண்ணிக்கை மற்றும் அரசியல் பலம் ஒரு “பெரும்பான்மை பயம்” (Majority Fear) அல்லது “முறிந்துவிடும் பயம்” (Fear of Disintegration) உருவாக்கியுள்ளது. எந்தவொரு சிங்கள அரசியல்வாதியும், தமிழர்களுக்கு அதிக அதிகாரங்களை வழங்கும் எந்த முன்மொழிவையும், அது தேசிய ஒற்றுமைக்கு அச்சுறுத்தல் என்று சித்தரிக்கப்படும் என்பதால், ஆதரிக்கத் தயங்குகிறார்கள்.

குறிப்பிட்ட அதிகாரங்கள் குறித்த பின்வரும் புள்ளிவிவரங்கள்:

· காவல் அதிகாரங்கள் (Police Powers): மாகாண/மாநில மட்டத்தில் காவல் நிர்வாகத்தின் கட்டுப்பாடு. இதை எதிர்ப்பவர்கள், “இது நாட்டைப் பிரிக்கும் முதல் அடி” என்றும், பாதுகாப்பு ஒற்றுமைக்கு இடையூறு என்றும் வாதிடுகின்றனர்.

· நில அதிகாரங்கள் (Land Powers): மாகாணங்களுக்கு/மாநிலங்களுக்கு நிலம் மற்றும் இயற்கை வளங்களை நிர்வகிக்கும் அதிகாரம். இதை எதிர்ப்பவர்கள், “இது நாட்டின் இறையாண்மையைப் பிளவுபடுத்தும்” என்று பயம்கொள்ள வைக்கிறார்கள்.

· கூட்டாட்சிக் கட்டமைப்பு (Federalism): மத்திய அரசுக்கும் மாநில அரசுகளுக்கும் இடையே அதிகாரப் பகிர்வு. இலங்கையின் ஒற்றுமைப் பிணைய அரசியலில், இந்த வார்த்தைக்கே கடும் எதிர்ப்பு உள்ளது. அதிகாரம் பகிர்வது “பிரிவினை”க்கு சமம் என்று பொருள்கொள்ளப்படுகிறது.

· இருமொழிக் கட்டமைப்பு (Bilingual Constitution): தமிழ் மொழியும் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும் என்பதே இதன் கோரிக்கை. ஆனால் இதுவும், சிங்கள மொழி மற்றும் சிங்களவர்களின் தனித்துவ நிலைக்கு அச்சுறுத்தல் என்றே பார்க்கப்படுகிறது.

இதன் விளைவுகள்

இந்த நிலைமை ஒரு அரசியல் முட்டுக்கட்டை (Political Deadlock) உருவாக்கியுள்ளது:

❶. தீர்வின் தேவை vs. அரசியல் சாத்தியக்கூறு: அரசியல் தீர்வு தேவை என்பது அனைவரும் ஒப்புக்கொள்வதாகத் தெரிகிறது, ஆனால் அதை முன்வைக்கும் எந்த அரசியல்வாதியும் “தேசிய விரோதி” என்று குறிப்பாகப் பிரச்சாரம் செய்யப்படுகிறார்.

❷. தமிழ் மக்களின் நம்பிக்கை இழப்பு: தேர்தலுக்கு முன் வாக்குறுதிகள் அளிக்கப்பட்டு, தேர்தலுக்குப் பின் மறுக்கப்படுவதால், தமிழ் மக்களிடையே மத்திய அரசை நம்பும் நம்பிக்கை முற்றிலும் சீர்கெட்டுள்ளது.

❸. பிரச்சினையின் நீடித்தல்: அடிப்படைக் காரணங்கள் தீர்க்கப்படாமல், பிரச்சினை தீவிரமடைந்து, மீண்டும் மீண்டும் வெடிக்கும் நிலையில் உள்ளது.

2. பௌத்த பீடங்களின் அரசியல் கட்டுப்பாடு

பௌத்த பீடங்கள் இலங்கை அரசியலின்:

• ஆன்மீக மையம் (Spiritual Center): இலங்கையில் பௌத்தம் ஒரு மதம் மட்டுமல்ல; இது இன அடையாளம், கலாச்சாரம் மற்றும் வரலாற்றுடன் ஆழமாக பின்னப்பட்டுள்ளது. இந்த நிலை அவர்களுக்கு மக்களிடம் மிகப்பெரும் மரியாதை மற்றும் செல்வாக்கைத் தருகிறது.

• தேசிய அடையாளக் கோட்டை (Bastion of National Identity): சிங்களவர்களின் தேசிய அடையாளம் “பௌத்தம்” மற்றும் “சிங்களம்” ஆகிய இரண்டுடனும் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. பௌத்த பீடங்கள் இந்த இணைந்த அடையாளத்தின் பாதுகாவலர்களாகக் கருதப்படுகின்றன. எனவே, எந்த அரசியல் மாற்றமும்—குறிப்பாக கூட்டாட்சி அமைப்பு போன்றவை—இந்த அடையாளத்திற்கு அச்சுறுத்தல் என்று பார்க்கப்படுகிறது.

• அரசியல் ஒப்புதல் ஆணையகம் (Political Vetting Authority): இது மிக முக்கியமான புள்ளி. எந்தவொரு அரசியல்வாதியும் அல்லது அரசாங்கமும், குறிப்பாக தமிழ் பிரச்சினைக்கான தீர்வுகளை முன்வைக்கும்போது, பௌத்த பீடங்களின் “அங்கீகாரம்” (Consent) பெற வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது. அவர்களின் ஆதரவு இல்லாமல், எந்த நடவடிக்கையும் அரசியல் ரீதியாக சாத்தியமற்றது அல்லது நிலையற்றது.

ஆக இருப்பதால், அவர்களின் அங்கீகாரம் இன்றி எந்தத் தீர்வும் நிலையானதாக இருக்காது.

· மாநில சபைத் தேர்தல் ஒத்திவைத்தல்: மாகாண சபைகளுக்கு அதிகாரங்களை மேலும் வழங்குவதைத் தவிர்க்கவே, மத்திய அரசு தேர்தல்களை காலவரையின்றி ஒத்திவைக்கிறது. பௌத்த பீடங்கள் வலுவான மாகாண அரசுகளை “பிரிவினைவாத படியெடுப்புகள்” என்று பார்க்கின்றன.

· அதிகாரப் பகிர்வு நீக்குதல்: 13வது திருத்தத்தின் கீழ் ஏற்கனவே வழங்கப்பட்ட வரையறுக்கப்பட்ட அதிகாரங்கள்கூட மத்திய அரசால் படிப்படியாக மீட்டெடுக்கப்படுகின்றன அல்லது பலவீனப்படுத்தப்படுகின்றன. இது பௌத்தப் பீடங்களின் “ஒற்றுமையான மையம்” கோட்பாட்டிற்கான ஆதரவைப் பிரதிபலிக்கிறது.

· புதிய அரசியலமைப்பு தடம் புரண்டல்: வரலாறு காண்பிப்பது போல், கூட்டாட்சி அம்சங்களைக் கொண்ட எந்தவொரு புதிய அரசியலமைப்புப் பிரயத்தனமும், பௌத்தத் தலைவர்களின் கடும் எதிர்ப்பைச் சந்தித்து, இறுதியில் கைவிடப்படுகிறது அல்லது நீர்த்துப்போகிறது.

மாற்றுத் தெரிவின் அவசியம்: தேர்தல் அரசியலைத் தாண்டி

“இன்றைய சூழலில், தமிழ் மக்கள் மேல் மட்ட அரசியல் கட்டமைப்புகளின் மீது மட்டுமே தங்கியிருப்பது போதாது”

தமிழ் அரசியலின் தற்போதைய நெருக்கடியை பின்வரும் புள்ளிகள் வலியுறுத்துகின்றன:

➀. நெருங்கிய அரசியல் கட்சிகள்

· முக்கிய தமிழ் அரசியல் கட்சிகள் பாரம்பரியமாக கட்டமைக்கப்பட்ட, குடும்ப-மைய அரசியல் கட்டமைப்புகளாக செயல்படுகின்றன

· இவை புதிய சிந்தனைகள், இளைஞர்களின் பங்களிப்பு மற்றும் மாற்று தலைமைத்துவத்திற்கு வாய்ப்புகள் வழங்குவதில் தோல்வியடைகின்றன

➁. ஒரே மதிப்பீட்டுப் புள்ளியை மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தும் வாக்கு வங்கி அரசியல்

· தேர்தல்களில் ஒரே மாதிரியான கோரிக்கைகள் மற்றும் வாக்குறுதிகள் மீண்டும் மீண்டும் முன்வைக்கப்படுகின்றன

· ஆனால் இவை நடைமுறைப்படுத்தப்படுவதில்லை அல்லது பலனளிப்பதில்லை

· இது மக்களிடையே களைப்பையும், நம்பிக்கையின்மையையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது

③. குழப்பமான தலைமைத்துவம்

· தமிழ் அரசியலில் தெளிவான, ஒற்றுமையான தலைமைத்துவம் இல்லாத நிலை

· பல்வேறு கட்சிகள் மற்றும் குழுக்களுக்கிடையே உள்ள வேறுபாடுகள் ஒட்டுமொத்த தமிழ் மக்களின் நலனுக்கான பேரியக்கத்தை பலவீனப்படுத்துகின்றன

வெளியேறு வழி: ஒரு புதிய அரசியல் மாதிரி தேவை

தமிழ் மக்களுக்கு பின்வரும் மாற்று மாதிரிகள் தேவை:

❶. கொள்கை-அடிப்படையிலான அரசியல்: ஆளும் குடும்பங்கள் அல்லது தனிநபர்கள் அல்ல, கொள்கைகள் மற்றும் கருத்துகளை மையமாகக் கொண்ட அரசியல்

❷. கூட்டு தலைமைத்துவம்: ஒரே தலைவர் மாதிரியிலிருந்து விலகி, பல திறன்கள் மற்றும் கருத்துகளை உள்ளடக்கிய கூட்டு தலைமைத்துவம்

❸. அடித்தள-மைய அரசியல்: மக்களின் அன்றாட பிரச்சினைகள் மற்றும் தேவைகளுடன் நேரடியாக இணைக்கப்பட்ட அரசியல்

❹. இளைஞர் மற்றும் பெண்களின் பங்களிப்பு: புதிய சிந்தனைகள் மற்றும் ஆற்றலுக்காக இளைஞர்கள் மற்றும் பெண்களை அரசியலில் ஈடுபடுத்துதல்

❺. சர்வதேச இணைப்பு: உள்நாட்டு அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்ட, உலகளாவிய தமிழ் சமூகத்தின் ஆதாரங்கள் மற்றும் செல்வாக்கைப் பயன்படுத்துதல்

முடிவாக, தமிழ் மக்கள் ஒரு அரசியல் மறுமலர்ச்சி தேவை. பழைய மாதிரிகள் தோல்வியடைந்துள்ளன. புதிய சிந்தனை, புதிய தலைமைத்துவம் மற்றும் புதிய மூலோபாயங்கள் தான் தமிழ் மக்களின் எதிர்காலத்திற்கு வழிவகுக்கும்.

1. பிரச்சினையை “உள்ளூர் சிறுபான்மை பிரச்சினை” என அல்ல, “தேசியப் பிரச்சினை” என மீள் வரையறுத்தல்

தமிழ் பிரச்சினை சிலரின் கேள்வி அல்ல;
அது:
இலங்கை ஒரு தேசிய பல்வகைப்பாட்டை ஏற்க முடியாத அரசின் தோல்வி என வரையறுக்கப்பட வேண்டும்.

இது அடிப்படை மாற்றத்திற்கான அடித்தளம். பிரச்சினையை ஒரு ‘சிறுபான்மை கோரிக்கை’யிலிருந்து ஒரு ‘தேசிய கட்டமைப்பு தோல்வி’யாக மாற்றுவது, அதன் தீர்வை முழு நாட்டின் முன்னுரிமையாக ஆக்குகிறது. “இலங்கை ஒரு தேசிய பல்வகைப்பாட்டை ஏற்க முடியாத அரசின் தோல்வி” என்ற வரையறை மிகவும் சரியானது. இது பிரச்சினையின் மையத்தில் உள்ளது: ஒற்றை-இன அடையாளத்தின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்ட ஒரு அரசு, அதன் பல்வகைப்பட்ட குடிமக்களுக்குச் சேவை செய்வதில் தோல்வியடைகிறது. இந்த மறுவரையறை, தீர்வை ஒரு தேசிய மறுகட்டமைப்பு திட்டமாக அமைக்கிறது.

2. நேர்மறை உரையாடல் தேவை

இந்தப் புள்ளி மூலோபாய அணுகுமுறையின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறது. ஒரு பகைமை, குற்றஞ்சாட்டும் மனப்பான்மை, சிங்கள சமூகத்தின் முன்னேற்றமான பிரிவுகளைப் புறக்கணிக்கும். மாறாக, சிங்கள புத்திஜீவிகள், மதத் தலைவர்கள், மற்றும் சமூக அறிவியலாளர்களை ஒரு நேர்மறை உரையாடல் மூலம் அணுகுவது, அவர்களை எதிரிகள் அல்ல, ஆனால் ஒரு சாத்தியமான தீர்வின் கூட்டாளிகளாகக் கருதுகிறது. இந்த உரையாடல் பயத்தின் அடிப்படையில் அல்ல, பகிரப்பட்ட எதிர்காலத்திற்கான பொதுவான நலன்களை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும். இது சிங்கள சமூகத்திற்குள் இருக்கும் பல்வேறு கருத்துக்களை அங்கீகரிக்கிறது மற்றும் ஒரு பிளவை உருவாக்குவதை விட ஒரு பாலத்தைக் கட்ட முயற்சிக்கிறது.

3. புத்திஜீவிகள் தலைமையில் புதிய தளம்

அரசியல் கட்சிகளைத் தாண்டி செயல்படும் ஒரு புத்திஜீவிகள் தலைமையில் புதிய தளம் உருவாக்கப்பட வேண்டும். இந்தத் தளத்தில் பின்வருவோர் அடங்குவர்:

· சட்ட நிபுணர்கள்: நீதி, சமத்துவம் மற்றும் அதிகாரப் பகிர்வு ஆகியவற்றை உறுதி செய்யும் ஒரு சட்டரீதியான கட்டமைப்பை வடிவமைக்க.

· சமூக அறிவியலாளர்கள்: சமூக ஒற்றிணைப்பு, அடையாள இயக்கவியல் மற்றும் வரலாற்று பாரம்பரியம் குறித்த ஆராய்ச்சி-அடிப்படையிலான புரிதலை வழங்க.

· தமிழ்–சிங்கள மனித உரிமை வல்லுநர்கள்: அனைத்து சமூகங்களின் அடிப்படை உரிமைகள் மற்றும் பாதுகாப்புகளில் கவனம் செலுத்துதல்.

· பொருளாதார நிபுணர்கள்: அனைத்து பிராந்தியங்களுக்கும் பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் சமவாய்ப்பு பகிர்வு, அமைதி மற்றும் செழிப்பின் அடித்தளம் என்பதைக் காட்டுதல்.

இத்தகைய ஒரு தளம், குறுகிய-கால அரசியல் லாபத்திற்காக இழுபறி செய்யும் அரசியல் கட்சிகளிலிருந்து மேலே நின்று, உண்மையான முன்னேற்றத்திற்கு தேவையான தொழில்நுட்ப மற்றும் கருத்தியல் அடித்தளத்தை வழங்க முடியும்.

பௌத்த மத பீடங்களுடன் உரையாடலை மறுவடிவமைத்தல்

1. நேரடி பேச்சுவார்த்தை வேலை செய்யாது

நேரடி பேச்சுவார்த்தை பல காரணங்களால் பலனளிக்காது:

· மரியாதை மரபுகள் (Protocols of Respect): இலங்கையின் சமூக-அரசியல் சூழலில், தமிழர் அரசியல் தலைவர்கள் பௌத்த பீடங்களை நேரடியாக அணிவது சிக்கல்களை உருவாக்கும். இது “அரசியல்மயமாக்கப்பட்டது” என்றோ, “அவமரியாதை” என்றோ எளிதாகக் குறிப்பாகப் பிரச்சாரம் செய்யப்படும்.

· உண்மையான பிரச்சினைகள் மேடையேறாமை: நேரடி சந்திப்புகள் முறைசாரா, மேல்மட்ட உரையாடல்களாக மட்டுமே முடியும். அடிப்படைப் பயங்கள், வரலாற்று பார்வைகள் மற்றும் அரசியல் கவலைகள் போன்ற கடினமான விஷயங்கள் பொதுவாக விவாதிக்கப்படுவதில்லை.

· நிலையான நிலப்பாடுகள் (Fixed Positions): நேரடி சந்திப்புகளில், இருதரப்பும் தங்கள் நிலைப்பாடுகளை மீண்டும் வலியுறுத்துவதோடு நிற்க நேரிடும், இது முட்டுக்கட்டைக்கு வழிவகுக்கும்.

2. நம்பகமான, அரசியல் சாராத பிரதிநிதிகள் மூலம் அணுகல்

தமிழர் தரப்பு பௌத்த பீடங்களிடம்:
“உங்கள் சார்பில் நம்பகமான புத்திஜீவிகள் குழுவை எங்களுக்கு வழங்குங்கள்; நாங்கள் அவர்களுடன் ஆழமான உரையாடலை நடத்துகிறோம்.”
என்று சொல்ல வேண்டும்.

· மரியாதையைக் காட்டுதல்: இது பீடங்களின் அந்தஸ்தை ஏற்றுக்கொள்கிறது மற்றும் அவர்களின் பிரதிநிதித்துவத்திற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறது.

· அரசியல் சார்பின்மை: புத்திஜீவிகள் குழு (சமூக அறிவியலாளர்கள், அகாடமிக்ஸ், மதத்திறன்மிக்க ஆனால் அரசியல் அல்லாத பிரமுகர்கள்) கருத்துப் பரிமாற்றத்தை முறையாகவும், குறைந்த பாதிப்புடனும் நடத்த முடியும்.

· பாதுகாப்பான இடம்: இது ஒரு “பிளவு” ஏற்படுவதைத் தவிர்க்கிறது. பேச்சுகள் தொடக்கத்தில் பொதுமக்களின் கவனத்திற்கு வெளியே நடக்கலாம், இது மென்மையான முன்னேற்றத்தை அனுமதிக்கிறது.

இந்த செயல்முறையின் எதிர்பார்க்கப்படும் பலன்கள்

Convergence Points (ஒத்திசைவுப் புள்ளிகள்) மற்றும் Divergence Points (வேறுபாடுப் புள்ளிகள்) தெளிவாகும்.

1. ஒத்திசைவுப் புள்ளிகள்: இருதரப்பும் ஏற்கக்கூடிய பொதுவான அடிப்படைகளைக் கண்டறிய முடியும். எடுத்துக்காட்டாக:
   · அனைத்து சமூகங்களின் பாதுகாப்பு.
   · பொருளாதார முன்னேற்றம்.
   · கலாச்சார மற்றும் மத அடையாளத்தைப் பாதுகாத்தல்.
   · நீடித்த அமைதியின் நலன்.

2. வேறுபாடுப் புள்ளிகள்: உண்மையான முரண்பாடுகள் (அதிகாரப் பகிர்வு, நில அதிகாரங்கள், வரலாற்று விளக்கங்கள்) தெளிவாக வரையறுக்கப்பட்டு, நேரடியாக சமாளிக்கப்படும். இது ஒரு முக்கியமான முதல் படியாகும், ஏனெனில் உண்மையான பிரச்சினைகளை மறைப்பதை விட அவற்றை அங்கீகரிப்பது தீர்வுக்கு வழிவகுக்கும்.

இறுதி மற்றும் மிக முக்கியமான படி: சமூகத்தில் ஊடுருவுதல்

“இந்தத் தகவல்கள் பின்னர் பெரும்பான்மை மக்களின் சிந்தனையில் மெதுவாக ஊடுருவும்.”

இதுவே இந்த முழு மூலோபாயத்தின் இதயமாகும். புத்திஜீவிகள் குழுவின் மூலம் கண்டறியப்பட்ட ஒத்திசைவுகள் மற்றும் (முக்கியமாக) வேறுபாடுகள் குறித்த தகவல்கள்:

· கல்வி மன்றங்கள், கருத்தரங்குகள் மற்றும் ஊடகக் கட்டுரைகள் மூலம் சிங்கள சமூகத்திற்குள் மெதுவாக அறிமுகப்படுத்தப்படலாம்.

· இது ஒரு “மேலிருந்து கீழ்” அணுகுமுறையைத் தவிர்த்து, ஒரு “அடித்தள-நோக்கி” சிந்தனை மாற்றத்தைத் தொடங்குகிறது.

· பெரும்பான்மை சமூகம் பிரச்சினைகளை அவற்றின் சொந்த பிரதிநிதிகள் மூலம் “கண்டறிய” இது அனுமதிக்கிறது, இது ஒரு வெளியாளின் வலியுறுத்தல்களை விட மிகவும் தாக்கம் ஏற்படுத்தும்.

முடிவுரை: அழிவின் கரைவிலிருந்து விடுதலையின் உருவாக்கத்திற்கான புதிய துவக்கம்

இனிமேல் தமிழர்கள், வரலாற்றின் சுழற்சியில் சிக்கி நின்று அழிவிற்கு இட்டுச் செல்லும் காத்திருப்பு அரசியலை நிறுத்த வேண்டிய காலம் வந்துவிட்டது. பல தசாப்தங்களாக நம்மை பின்னுக்கு தள்ளிய பழைய நடத்தைகள் இனி தொடரக்கூடாது:

• வெறுமனே காத்திருத்தல்

• செயலற்ற பிரார்த்தனை

• திட்டமற்ற காலநீட்டிப்பு

• நமது பிரச்சனைகளை வெளிநாட்டு நாடுகள் தீர்த்துத் தருவார்கள் என்ற மாயநம்பிக்கை

❝தன் சுதந்திரத்தை பிறர் கொண்டு வந்து தருவார்கள் என முடிவற்ற காலம் காத்திருக்கும் ஒரு இனம், இறுதியில் காலத்தால் விழுங்கப்பட்டு விடும்.❞

— இந்த வரலாற்று உண்மையை நாம் இனி புறக்கணிக்க முடியாது.

ஏன் பிற சமூகங்கள் முன்னேறின? நாமோ ஏன் பின்னடைந்தோம்?

ஒரே நாட்டில் வாழ்ந்திருந்தாலும், சிங்களரும் முஸ்லிம்களும் தங்கள் முன்னேற்றத்திற்காக திட்டமிட்ட வழியில், ஒற்றுமையுடன் செயல்பட்டு வருகின்றனர்:

• நிறுவன ரீதியாக: பள்ளிகள், கல்லூரிகள், தொழில் மையங்கள், சமூக அமைப்புகள்

• பொருளாதார ரீதியாக: வணிக வலையமைப்புகள், நிலச் சொத்துக்கள், வணிக வங்கிகள், தொழில் முனைவோர்

• அரசியல் ரீதியாக: தங்கள் நலன்களை உறுதியாக முன்னெடுக்கும் ஒரே குரல்

ஆனால் நமது தமிழ் சமூகத்தில் இன்னும் சில கடினமான தடைகள் நீடிக்கின்றன:

• அரசியல் முடக்கம்: புதிய சிந்தனைகள் இல்லாமை

• சமூகச் சிதைவு: ஒற்றுமை மற்றும் பொறுப்புணர்வு குறைவு

• தலைமுறைப் பிளவு: இளைஞர்களுக்கும் மூத்த தலைமுறைக்கும் இடையிலான இணைப்பு இன்மை

• வெளிநாட்டு சார்பு: நமது பிரச்சனைகளை வெளியார் தீர்ப்பார்கள் என்ற பழக்கம்

இதனால் நமக்கு தேவையான அரசியல், பொருளாதார, சமூக கட்டமைப்புகளை வலுப்படுத்த முடியாமல் போயுள்ளது.

விடுதலையின் சாவி நம் கைகளில்தான் இருக்கிறது

வெளிநாட்டு சக்திகளை மட்டுமே நம்பி முடிவில்லாமல் காத்திருப்பது இனி ஒரு நடைமுறையான அரசியல் திசையாக இருக்க முடியாது.
தமிழர்களின் விடுதலைக்கான உண்மையான சக்தி — அறிவு, ஒற்றுமை, திட்டமிடல், செயல் ஆகியவற்றில்தான் உள்ளது.

புதிய யுகத்தைத் தொடங்க வேண்டிய அடிப்படை பாதைகள்

1. அறிவார்ந்த தலைமை உருவாக்கம்

அறிவும் அனுபவமும் கொண்ட புத்திஜீவிகள், ஆராய்ச்சியாளர்கள், சமூக சிந்தனையாளர்கள், பார்வையுள்ள அரசியல்வாதிகள் — இவர்கள் இணைந்து ஒருங்கிணைந்த ஒரு அறிவுத் தலைமையைக் கட்டமைக்க வேண்டும்.

2. வலுவான சமூக அடித்தளம்

மாற்றம் மேலிருந்து மட்டும் வராது.
அது மக்களிடமிருந்து, இளைஞர்களிடமிருந்து, சிவில் சமூகத்திடமிருந்து எழ வேண்டும்.

3. நேர்மறையான மற்றும் மரியாதை மிக்க உரையாடல்

சிங்கள மக்களை எதிரிகளாகக் காட்டும் அணுகுமுறை நம்மை முன்னேற்றம் செய்யாது.
நமது உண்மையான சவால் — அதிகாரத்தை கட்டுப்படுத்தும் அமைப்பியல் இனவாதம்; மக்கள் அல்ல.
உண்மை, புரிந்துணர்வு, பரஸ்பர மரியாதை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் புதிய உரையாடல் துவங்கப்பட வேண்டும்.

4. வாக்கு வங்கி இனவாத அரசியலை முறியடித்தல்

தேர்தலின் போது உணர்ச்சி மற்றும் பயத்தைப் பயன்படுத்தி வாக்கு கேட்கும் பாரம்பரியத்தைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டியது மிக அவசியம்.
இதை முடிக்கக்கூடிய ஒரே சக்தி — சமூக விழிப்புணர்வு.

விடுதலை: காத்திருப்பதல்ல, உருவாக்க வேண்டிய வரலாறு

மேற்கண்ட அடிப்படைகளின் மீது ஒரு புதிய தமிழ்ச் சமூகமும் ஒரு புதிய அரசியல் யுகமும் எழ முடியும்:

• சுயமரியாதை நிறைந்த

• அறிவார்ந்த

• பொருளாதார ரீதியாக வலுவான

• அரசியல் ரீதியாக ஒன்றுபட்ட

தமிழ்த் தேசியத்தின் மறுமலர்ச்சி இதுவே.

விடுதலை என்பது ஒரு தூரத்திலிருந்து வரும் அதிசயமான பரிசு அல்ல;
அது திட்டமிட்ட செயல், உறுதியான மனநிலை, மற்றும் கூட்டாற்றல் ஆகியவற்றால் உருவாக்கப்படும் வரலாறாகும்.

தமிழர்கள், நமது வரலாற்றை நாமே எழுத வேண்டிய காலம் இது.