தொல்லியல் போர்வையில் தமிழர் தாயக நில அபகரிப்பு: கிரானில் அரங்கேறிய சிங்கள பௌத்த பேரினவாத அநீதிக்கு, தமிழ்த் தேசிய உள்ளூராட்சி மன்றத்தின் வீரமிகு மறுப்பும், மரபுவழித் தாய்நிலக் காப்புறுதியும்!

முன்னுரை

போருக்குப் பிந்தைய ஈழத் தமிழ்த் தாயகப் பரப்பில், தமிழரின் நில உரிமை, மொழி உரிமை மற்றும் அரசியல் இறையாண்மை ஆகியவை திட்டமிட்டு சிதைக்கப்படும் செயல்பாடுகள் பல்வேறு வடிவங்களில் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்றன. இச் செயல்பாடுகளில் மிக ஆபத்தானதும் நீண்டகால விளைவுகளைக் கொண்டதுமான ஒன்று, சிங்கள பௌத்த தொல்லியல் திணைக்களத்தை முன்னிறுத்தி மேற்கொள்ளப்படும் கட்டமைக்கப்பட்ட நில அபகரிப்பு முயற்சிகளாகும்.

கோறளைப்பற்று பிரதேச சபைக்குட்பட்ட கிரான் பகுதியில் அண்மையில் நிகழ்ந்த சம்பவம், இந்த ஆக்கிரமிப்பு அரசியலுக்கு எதிராக ஒரு தமிழ்த் தேசிய உள்ளூராட்சி அமைப்பு வெளிப்படுத்திய சட்டபூர்வமானதும், துணிச்சலானதும், வரலாற்றுப் பொருள்படைத்த எதிர்ப்பாக அமைந்துள்ளது. இது ஒரு சாதாரண நிர்வாக முடிவு அல்ல; தமிழர் தாயகத்தின் மீதான தொடர்ச்சியான ஆக்கிரமிப்பின் ஆழ்ந்த அரசியல் வடிவத்தை வெளிக்கொணர்ந்த முக்கிய நிகழ்வாகும்.

உள்ளூராட்சி அதிகாரத்தின் மீது திணிக்கப்பட்ட சிங்களப் பேரினவாத ஆதிக்கம்

ஒரு ஜனநாயக ஆட்சி முறையில், மத்திய அரசின் திணைக்களங்கள் மேற்கொள்ளும் எந்த நடவடிக்கையும் உள்ளூர் நிர்வாக அமைப்புகளின் சட்டப்பூர்வ அனுமதியைப் பெற்றுத் தான் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும் என்பது அடிப்படை நியதி. இலங்கையின் 1987ஆம் ஆண்டின் 15ஆம் இலக்க பிரதேச சபைச் சட்டம், ஒரு பிரதேச சபையின் எல்லைக்குள் ஒரு கல்லை நாட்டுவதற்கும் கூட அந்தச் சபையின் ஒப்புதல் கட்டாயம் என்பதை தெளிவாக வரையறுக்கிறது.

ஆனால், கோறளைப்பற்று பிரதேச சபையின் எவ்வித அனுமதியையும் பெறாமல், சிங்கள பௌத்த தொல்லியல் திணைக்களம் கிரான் பகுதியில் பலகைகளை நாட்டியமை, சட்டத்தை அப்பட்டமாக மீறியதோடு, உள்ளூராட்சி அதிகாரத்தை அவமதிக்கும் சிங்கள ஆதிக்க மனோபாவத்தின் வெளிப்பாடாகவும் அமைந்துள்ளது. இதன் தொடர்ச்சியாக, பிரதேச சபைத் தவிசாளரின் தலைமையில் உறுப்பினர்களும் ஊழியர்களும் இணைந்து அந்தப் பலகைகளை அகற்றிய நடவடிக்கை, தமிழ்த் தேசிய உள்ளூராட்சி நிர்வாகம் தனது அதிகாரத்தை நிலைநாட்டிய ஒரு வீரமிகு ஜனநாயக மறுப்பாகும். இது சட்ட மீறலுக்கு எதிரான பதிலடி மட்டுமல்ல; வரலாற்று நீதியைப் பாதுகாக்கும் தாய்நிலக் காப்புறுதியாகும்.

தொல்லியல் என்ற போர்வையில் நில அபகரிப்பு: சிங்கள மயமாக்கலின் கொந்தளிப்பான அரசியல்

“தொல்லியல்” எனும் சொல்லை முன்வைத்து, தமிழ் மக்களின் பாரம்பரிய நிலங்களை சிங்கள பௌத்த அடையாளத்துக்குள் திணிப்பது, நீண்டகாலமாக நடைமுறையில் இருக்கும் ஒரு அரசியல் உத்தியாகும். ஒருமுறை ஒரு பகுதி தொல்லியல் இடமாக அறிவிக்கப்பட்டால், அது மக்களின் நேரடி கட்டுப்பாட்டிலிருந்து அகற்றப்பட்டு, அரசின் முழு உரிமைக்குள் கொண்டு வரப்படுகிறது. அதன் பின்னர் அங்கு புத்த விகாரைகள், சிங்கள குடியேற்றங்கள், பாதுகாப்பு நிலையங்கள் போன்றவை உருவாக்கப்பட்டு நிலத்தின் இனக்கற்றை மாற்றம் நிகழ்த்தப்படுகிறது.

கிரான் சம்பவமும் இதே சூழ்ச்சியின் இன்னொரு கட்டமாக மக்கள் உணர்கிறார்கள். தங்களின் விவசாய நிலங்கள், வாழ்வாதாரப் பரப்புகள் பறிக்கப்படக்கூடும் என்ற அச்சத்தில் மக்கள் முறையிட்டதன் அடிப்படையிலேயே பிரதேச சபைத் தலைவர் நடவடிக்கை எடுத்துள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இது அனுபவத்தின் வழி உருவான அரசியல் விழிப்புணர்வின் பிரதிபலிப்பாகும்.
இன அழிப்பு போக்கின் ஒரு கூறாக நில அபகரிப்பு இடம்பெறுவதால், இது வெறும் நிர்வாகத் தவறு அல்ல; தமிழ்த் தேசிய இருப்பை முறியடிக்கும் திட்டமிட்ட சிங்களப் பேரினவாதச் செயற்பாடாகும்.

மொழிப் புறக்கணிப்பும் இனஅநீதியும்: தமிழின் மீதான திட்டமிட்ட அவமதிப்பு

கிரான் பகுதியில் நிறுவப்பட்ட பலகைகளில் தமிழ் மொழி புறக்கணிக்கப்பட்டு, முதன்மை இடத்தில் சிங்கள மொழி முன்னிறுத்தப்பட்டமை, மொழியுரிமை மீறலின் வெளிப்பாடாகும். பெரும்பான்மையாகத் தமிழ் பேசும் மக்கள் வாழும் பிரதேசத்தில் தமிழுக்கு இரண்டாம் நிலை கூட வழங்கப்படாதது, ஒரு இனத்தின் மொழி, பண்பு, அடையாளம் ஆகிய அனைத்தையும் திட்டமிட்டு ஒதுக்கும் நடவடிக்கையாகும்.

மொழி என்பது ஒரு சமூகத்தின் ஆன்மா. அதை நிராகரிப்பது, அந்த சமூகத்தின் வரலாற்றையும் தொடர்ச்சியையும் சிதைக்கும் முயற்சியாகும். இது நிர்வாக நடைமுறைகளின் வழியாக முன்னெடுக்கப்படும் ஒரு கட்டமைக்கப்பட்ட இனஅசமத்துவ அரசியலாகும்.

சட்டம், அதிகாரம், மக்கள்பலம்: தமிழ்த் தேசிய எதிர்ப்பின் புதிய கட்டம்

கிரான் பிரதேச சபையின் நடவடிக்கை, சட்டத்தின் அடிப்படையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு உரிமை நிலைநாட்டல் முயற்சியாகும். இது தனிமைப்படுத்தப்பட்ட சம்பவம் அல்ல; தமிழ்த் தாயகத்தின் எல்லா பகுதிகளிலும் நிகழும் ஆக்கிரமிப்பு முயற்சிகளுக்கான எச்சரிக்கை மணியாகும்.

மத்திய அரசின் திணைக்களங்கள் தங்களின் அதிகாரத்தை பயன்படுத்தி, உள்ளூர் நிர்வாகங்களை ஒடுக்கும் போக்கு தொடருமானால், தமிழ்த் தேசிய அரசியல் ஒருமைப்பாட்டின் வழியாக எதிர்ப்புச் சக்தி மேலும் வலுப்பெறும் என்பது தவிர்க்க முடியாதது.

முடிவுரை

கிரான் பிரதேச சபையின் வீரமிகு நிலைப்பாடு, சிங்கள பௌத்த பேரினவாத அரசியல் அத்துமீறல்களுக்கு எதிரான ஒரு தெளிவான தமிழ்த் தேசிய பதிலாகும். இது சட்டத்தால் வழிநடத்தப்படும் ஜனநாயகமான போராட்டமாகவும், தாயக உரிமையை உறுதிப்படுத்தும் முக்கிய மைல்கல்லாகவும் அமைந்துள்ளது.

ஆட்சிகள் மாறினாலும், தமிழர் மீதான அநீதியும் நில அபகரிப்பும் தொடர்கின்ற நிலையில், சட்டமும் மக்கள்பலமும் ஒன்றிணைந்த தொடர்ச்சியான எதிர்ப்பே தமிழ்த் தாயகத்தின் இருப்பை காக்கும் ஒரே வழியாகும்.

தமிழ்த் தேசியத்தின் நில உரிமை, மொழி உரிமை, பண்பாட்டு இறையாண்மை ஆகியவற்றை பாதுகாக்கும் போராட்டத்தில், கிரான் சம்பவம் ஒரு வரலாற்றுச் சாட்சி. இது எதிர்காலத் தலைமுறைகளுக்கான விழிப்புணர்வின் விதையாக மாற வேண்டிய கட்டாய அரசியல் தருணமாகும்.