பேரழிவு நேரங்களில் மொழி புறக்கணிப்பு : இலங்கையின் மிகப் பெரிய தொடர்ச்சியான தேசிய தோல்வி
28-11-2025 | எழுதியவர்: ஈழத்து நிலவன்
தமிழ்த் தேசிய வரலாற்றாசிரியர் | உலக அரசியல், பொருளாதாரம், உளவுத்துறை மற்றும் இராணுவ ஆய்வாளர்.
அறிமுகம் : இயற்கை தாக்கும் வேளையிலும் அரசு தொடரும் பாகுபாடு
இலங்கை இன்று மீண்டும் ஒரு பேரழிவு சூழ்நிலையை எதிர்கொள்கிறது. கனமழை, வெள்ளம், மண்சரிவு, மக்கள் இடப்பெயர்ச்சி – ஆயிரக்கணக்கான உயிர்கள் அபாயத்தில் உள்ளன. இத்தகைய தருணங்களில் சரியான, துல்லியமான மற்றும் உடனடியான தகவல் பரிமாற்றம் நிர்வாகச் செயல் மட்டுமல்ல; அது உயிர் மற்றும் மரணம் இடையிலான தீர்மானப் புள்ளியாகும்.
ஆனால் அத்தகைய சூழலிலும் கூட, பாசனத் திணைக்களம் தனது முக்கிய அறிவிப்புகளை சிங்களம் மற்றும் ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே வெளியிட்டு, தமிழ் பேசும் மக்களை திட்டமிட்டவாறு புறக்கணிக்கிறது. இது ஒரு தொழில்நுட்பத் தவறல்ல. இது ஒரு சாதாரண நிர்வாகக் குறைபாடுமல்ல. இது கடந்த 75 ஆண்டுகளாக வேரூன்றிய கட்டமைப்பு பாகுபாட்டின் தெளிவான வெளிப்பாடாகும்.
இங்கே உண்மையான பேரழிவு இயற்கை வெள்ளம் அல்ல; தமிழரை சம உரிமையுள்ள குடிமக்களாக ஏற்க மறுக்கும் அரசின் தொடர்ச்சியான மனநிலையே ஆகும்.
பேரழிவு தொடர்பான தகவல் : உரிமையா? அல்லது தயவா?
ஒரு உண்மையான ஜனநாயக நாட்டில் பேரழிவு எச்சரிக்கைகள்:
• உடனடியானவை ஆக வேண்டும்
• அனைவருக்கும் அணுகக்கூடியவை ஆக வேண்டும்
• புரிந்துகொள்ளக்கூடியவை ஆக வேண்டும்
• மொழி சார்ந்த உள்ளடக்கச் சமத்துவத்துடன் அமைய வேண்டும்
மொழி என்பதே உயிர் காக்கும் தகவலின் முதன்மை ஊடகம். ஒரு நாடு இரண்டு மொழிகளில் மட்டுமே உயிர் காக்கும் அறிவிப்புகளை வெளியிடும்போது, அது நடைமுறையில்:
• ஒரு மக்களின் வாழ்வுரிமையை மறுக்கிறது
• பாதிப்புக்கு அவர்களை திட்டமிட்டு உட்படுத்துகிறது
• குடிமக்களுக்கிடையில் படிநிலை அமைக்கிறது
வெள்ள அபாயம் நிறைந்த பிரதேசங்களில் வாழும் தமிழ் சமூகங்கள் இதன் நேரடி பலியாட்களாக மாறுகின்றனர். அவர்களுக்கு தகவலை மறுப்பது என்பது பாதுகாப்பைப் பறிப்பதற்குச் சமம்.
இது நிர்வாக அலட்சியம் அல்ல; இது நிறுவன வன்முறை.
மொழி ஒடுக்குமுறையின் வரலாற்றுத் தொடர்ச்சி
இந்த சம்பவத்தை தனித்த நிகழ்வாகக் காண முடியாது. இது இலங்கையின் நீண்டகால மொழி அரசியலின் தொடர்ச்சியே:
• 1956 ஆம் ஆண்டு “சிங்களம் மட்டும்” சட்டம் தமிழரின் மொழி உரிமைகளை அடித்து நொறுக்கியது.
• அரசு சேவைகள், காவல் துறை, நீதித்துறை மற்றும் அவசர நடவடிக்கைகள் தொடர்ச்சியாக சிங்கள மையப்படுத்தப்பட்டன.
• தமிழுக்கு வழங்கப்படும் அக்கறை பெரும்பாலும் காட்சிப்படுத்தலாக மட்டுமே இருந்து வந்துள்ளது.
இன்றைய பேரழிவு எச்சரிக்கை மொழி புறக்கணிப்பு, அதே பழைய சிந்தனை முறையின் நவீன வடிவமாகும்: தமிழ் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட வேண்டிய ஒன்றல்ல – விருப்பத் தேர்வு மட்டுமே.
அரசின் மனோபாவம் : ஆபத்தான அலட்சியத்தின் உளவியல்
இங்கே மிக அபாயகரமானது மொழி இல்லாமை மட்டும் அல்ல; அதன் பின்னிலுள்ள மனநிலையே:
• “தமிழர்கள் எப்படியும் சமாளித்துக் கொள்வார்கள்” என்ற எண்ணம்
• ஆங்கிலம் அனைவருக்கும் புரியும் என்ற தவறான ஊகம்
• சிங்கள மக்கள் முதன்மை என்ற மறைமுக ஆதிக்க உணர்வு
இது அறியாமை அல்ல; இது தமிழரை காண மறுக்கும் திட்டமிட்ட அரச மனநிலை.
மொழி புறக்கணிப்பின் உயிர்ப்பழிவு விளைவுகள்
பேரழிவு நேரங்களில் மொழி தடைகள் உருவாக்கும் விளைவுகள்:
• இடப்பெயர்வு தாமதம்
• எச்சரிக்கை நிலைகளை தவறாக புரிந்து கொள்வது
• பாதுகாப்பு முகாம்களை அடையத் தவறுதல்
• உயிரிழப்புகள்
• மன உளைச்சல் மற்றும் பயம்
கிராமப்புற தமிழ் சமூகங்களுக்கு இது மரணம் – வாழ்வு என்ற இரட்டைத் தீர்ப்பாக மாறுகிறது.
உலகளாவிய நெறிமுறைகளும் இலங்கையின் தோல்வியும்
சர்வதேச பேரழிவு மேலாண்மை தரநிலைகள் வலியுறுத்துவது:
• மொழிச் சமத்துவ தகவல் பரிமாற்றம்
• சமூக மையமயமான அறிவிப்பு அமைப்புகள்
• பண்பாட்டு உணர்வுடன் கூடிய செயல்முறைகள்
ஆனால் இலங்கை இவற்றை வெளிப்படையாக மீறிக் கொண்டே, உலக அரங்கில் “ஒத்திசைவுச் சமூக நாடு” என்ற முகமூடியை அணிகிறது.
உண்மையான பேரழிவு : 75 ஆண்டுகளான இடைவிடா அவமதிப்பு
இயற்கை தாக்கும் போதும் தமிழரை புறக்கணிக்கும் அரசு, ஒற்றுமை பற்றி பேசுவது மிகப் பெரிய பரிதாபம்.
தமிழ் மக்கள் 75 ஆண்டுகளாக அனுபவித்தவை:
• மொழி ஒடுக்குமுறை
• பண்பாட்டு அழிப்பு
• அரசியல் புறக்கணிப்பு
• இராணுவமயமாக்கல்
• நிர்வாக அக்கறையின்மை
இப்போது கூட, உயிர் காக்கும் தகவலிலும் தமிழர் மறுக்கப்படுகிறார்.
உடனடி மாற்றங்கள் அவசியம்
• அனைத்து பேரழிவு அறிவிப்புகளும் மூன்று மொழிகளில் கட்டாயம் வெளியிடப்பட வேண்டும் (தமிழ், சிங்களம், English).
• மொழி புறக்கணிப்பை செய்த நிறுவனங்கள் சட்டப் பொறுப்பேற்க வேண்டும்.
• “பல மொழி அவசர தகவல் ஆணையம்” உருவாக்கப்பட வேண்டும்.
• தமிழ் பேசும் பிரதேசங்களில் நேரடி குறுஞ்செய்தி அறிவிப்பு நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
• அனைத்து அவசர நிர்வாகத் துறைகளிலும் தமிழ் மொழி அதிகாரிகள் இருப்பது கட்டாயமாக்கப்பட வேண்டும்.
முடிவுரை : மக்களிடம் பேசாத அரசு அவர்களை காப்பாற்றவும் இயலாது
பேரழிவு நேரங்களில் தன் மக்களுடன் அவர்களின் மொழியில் பேச மறுக்கும் அரசு, அவர்களை பாதுகாக்கும் நெறிமுறையையும் இழக்கிறது.
தமிழ் மக்கள் சிறப்பு உரிமை கேட்கவில்லை.
அவர்கள் உயிர் உரிமையை மட்டுமே வலியுறுத்துகிறார்கள்.
வெள்ளம் ஒருநாள் வடியும்.
ஆனால் தமிழர்மேல் தொடரும் பாகுபாட்டின் வெள்ளம் இன்னும் பெருக்கெடுக்கிறது.
இதுவே இலங்கையின் உண்மையான தேசிய பேரழிவு.
எழுதியவர்
ஈழத்து நிலவன்
28/11/2025
Linguistic Exclusion in Times of Disaster: Sri Lanka’s Greatest Ongoing National Failure