அவசரச் செய்தி: மருத்துவ சந்திப்புகளுக்காக டாக்ஸி பயன்படுத்துவதற்கு தஞ்சம் தேடுவோருக்கு தடை – பிரிட்டன் அரசு அறிவிப்பு

வரும் பிப்ரவரி மாதம் முதல், இங்கிலாந்தில் தஞ்சம் தேடுவோர் வழக்கமான மருத்துவ பயணங்களுக்கு டாக்ஸி பயன்படுத்த முடியாது. உடல் ஊனமுற்றோர், கர்ப்பிணிகள், அல்லது தீவிர நோயாளிகள் போன்ற விசேஷ சூழ்நிலைகளில் மட்டுமே அனுமதி வழங்கப்படும்.

இங்கிலாந்து உள்துறைச் செயலாளர் ஷபானா மஹ்மூத் தஞ்சம் தேடுவோருக்கான போக்குவரத்து விதிகளில் பெரிய மாற்றத்தை அறிவித்துள்ளார். மருத்துவ சந்திப்புகளுக்காக டாக்ஸி பயன்படுத்தும் “வரம்பற்ற நடைமுறைக்கு” முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்படுவதாக அவர் தெரிவித்துள்ளார்.

புதிய விதிகளின்படி, டாக்ஸி பயணங்கள் மிக அரிதான, ஆதாரபூர்வமான சூழ்நிலைகளில் மட்டுமே அனுமதிக்கப்படும். அதற்கும் உள்துறை அமைச்சகத்தின் அனுமதி அவசியமாகும். பிபிசி நடத்திய விசாரணையில், தஞ்சம் தேடுவோர் நீண்ட தூர டாக்ஸி பயணங்களை மேற்கொண்டிருப்பது வெளிப்பட்டது. ஒருவரை 250 மைல் தூரம் டாக்ஸியில் மருத்துவரைச் சந்திக்க அழைத்துச் சென்றதில், அரசுக்கு £600 செலவாகியிருந்தது.

அரசின் கணக்குகள் படி, தஞ்சம் தேடுவோருக்கான போக்குவரத்து செலவு ஆண்டுக்கு சராசரியாக £15.8–16 மில்லியன் ஆகும். டாக்ஸி ஓட்டுநர்கள் கூட இந்த முறையில் “தவறான பயன்பாடு” நடக்கிறது எனக் கூறியுள்ளனர். சில ஒப்பந்தக்காரர்கள், குறுகிய தூர பயணங்களுக்கே விமான நிலையங்களில் இருந்து ஓட்டுநர்களை அனுப்பி, மைலேஜை அதிகரித்ததாக குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளது.

மஹ்மூத், “கன்சர்வேட்டிவ் அரசின் வீணான ஒப்பந்தங்களை” தாம் பெற்றுக்கொண்டதாகவும், அவற்றை நீக்கி, தஞ்சம் தேடுவோர் தங்கும் ஹோட்டல்களை மூடுவதாகவும் உறுதியளித்தார். “இந்த நாட்டில் நிரந்தரமாக தங்குவது ஒரு உரிமை அல்ல, அது ஒரு சலுகை” என அவர் வலியுறுத்தினார்.

எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள் இந்த கொள்கையை “அமாநுஷ்யமானது” மற்றும் “அவமானகரமானது” என விமர்சித்துள்ளனர். ஆனால் ஆதரவாளர்கள், வரி செலுத்துவோரின் சுமையை குறைக்கவும், தவறான பயன்பாட்டைத் தடுக்கவும் இது அவசியம் என வாதிடுகின்றனர்.

உள்துறை அமைச்சகம் தற்போது பேருந்துகள் மற்றும் ரயில்கள் போன்ற மாற்று போக்குவரத்து வழிகளை அறிமுகப்படுத்த முயற்சிக்கிறது. எனினும், கிராமப்புறங்களில் பொதுப் போக்குவரத்து குறைவாக உள்ளதால் சவால்கள் நீடிக்கின்றன.

இந்த தடை பிப்ரவரி 2026 முதல் அமலுக்கு வரும். இது தஞ்சம் தேடுவோருக்கான கொள்கையில் முக்கிய திருப்பமாகவும், மனிதாபிமான பராமரிப்பு மற்றும் நிதி பொறுப்புக்கூறல் இடையே புதிய விவாதத்தைத் தூண்டுவதாகவும் பார்க்கப்படுகிறது.