ஆர்மீனியா–அசர்பைஜான் மோதலின் ஆழமான வரலாற்றுப் பகுப்பாய்வு மற்றும் 2025 வெள்ளைமாளிகை அமைதி உடன்பாட்டின் ஆய்வு.

எழுதியவர் – ஈழத்து நிலவன்

09/08/2025
(உலக அரசியல் ஆய்வு: காகேசஸ் பிராந்தியத்தில் ஆட்சிப் பேரமைப்புகள் மற்றும் மூலோபாய மாற்றங்கள்.)

சுருக்கம்
இந்தக் கட்டுரை, ஆர்மீனியா–அசர்பைஜான் இடையேயான நகோர்னோ-கராபாக் (ஆர்ட்சாக்) தொடர்பான நீண்டகால மோதலின் பிறப்பிடம், வளர்ச்சி, மற்றும் சமீபத்திய மாற்றங்களை விரிவாக ஆராய்கிறது. இது சோவியத் ஆட்சி காலத்தின் அரசியல் பின்னணி, 20 மற்றும் 21ஆம் நூற்றாண்டின் போர்கள், ரஷ்யாவின் வரலாற்றுப் பாத்திரம், மேற்கு நாடுகளின் (அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பா) அதிகரித்த செல்வாக்கு ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்துகிறது. மேலும், 2025 ஆம் ஆண்டு வெள்ளைமாளிகையில் கையெழுத்தான, “Trump Route for International Peace and Prosperity” (TRIPP) என்ற பெயரில் அமைக்கப்பட்ட புதிய போக்குவரத்து வழித்தடத்தின் அரசியல், சட்ட, மற்றும் மனிதாபிமான விளைவுகளை ஆய்வு செய்கிறது.
இதன் முக்கியத்துவம்
நகோர்னோ-கராபாக் பிரச்சனை, ஆழமான வரலாறு, பல போர்கள், மற்றும் மாறும் அதி சக்தி போட்டிகளைக் கொண்ட ஒரு பிற்பட்ட-காலனித்துவ, இன-பிரதேச மோதல். 2025 ஆகஸ்ட் மாதத்தில் அமெரிக்காவின் நடுத்தர்வில் கையெழுத்தான அமைதி உடன்படிக்கை, தெற்கு காக்கசஸ் பிராந்தியத்தில் அதிகாரச் சமநிலையை மாற்றும் ஒரு முக்கிய நிகழ்வாகும்.
வரலாற்றுப் பின்னணி (சுருக்கமாக)
❖.பிறப்பிடம் — பேரரசுகள் மற்றும் சோவியத் முடிவுகள்
1813இல், பாரசீக ஆட்சியின் கீழிருந்த நகோர்னோ-கராபாக் பகுதி ரஷ்யாவின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வந்தது. சோவியத் ஒன்றியம் உருவானபின், 1923 ஜூலையில், பெரும்பான்மை ஆர்மீனிய மக்கள் வாழ்ந்த இந்தப் பகுதி, அசர்பைஜான் சோவியத் குடியரசுக்குள் “நகோர்னோ-கராபாக் சுயாட்சிப் பிராந்தியம்” (NKAO) என நிர்ணயிக்கப்பட்டது.
இது, இன அடிப்படையில் பொருந்தாத நிர்வாக எல்லையை உருவாக்கியது — ஆர்மீனிய பெரும்பான்மை உள்ள பகுதி, அசர்பைஜான் நிர்வாகத்தில்.
❖.சோவியத் முறிவு மற்றும் முதல் போர் (1988–1994)
1988ல், சோவியத் ஒன்றியம் பலவீனமான நிலையில் இருக்கும் போது, நகோர்னோ-கராபாக் பிராந்திய சபை, ஆர்மீனியாவுடன் இணைவதற்கு வாக்களித்தது. இன வன்முறை உச்சத்திற்கு சென்று, 1991–1994 இடையே முழுமையான போருக்கு வழிவகுத்தது. 1994 நிறுத்தத்திற்குப் பின்னர், ஆர்மீனியப் படைகள், நகோர்னோ-கராபாக் மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள அசர்பைஜான் மாவட்டங்களை கட்டுப்படுத்தின.
1992இல், OSCE “மின்ஸ்க் குழு” அமைக்கப்பட்டு, ரஷ்யா, அமெரிக்கா, பிரான்ஸ் இணைந்து மத்தியஸ்தம் செய்தன.
❖.நிறுத்தக் காலம், இடையிடையே வன்முறை, 2016 மற்றும் 2020 போர்கள்
1994 நிறுத்தம், எல்லைகளை உறைய வைத்தாலும், இறுதி நிலை தீர்க்கப்படவில்லை. 2016ல் பெரிய சண்டை, 2020ல் ஆறு வாரப் போர் நடந்தது. அசர்பைஜான், நவீன ஆயுதங்கள் மற்றும் ட்ரோன்களின் உதவியுடன், பெரும் நிலப்பகுதிகளை மீட்டது.
2020 போர், ரஷ்யா நடத்திய நிறுத்த ஒப்பந்தத்துடன் முடிந்தது; ரஷ்ய அமைதிப்படை, “லாசின் பாதை” உள்ளிட்ட பகுதிகளில் நிறுத்தப்பட்டது.
❖.லாசின் பாதை முற்றுகை மற்றும் 2023 நடவடிக்கை
2022 இறுதியில், அசர்பைஜான், நகோர்னோ-கராபாக் மற்றும் ஆர்மீனியா இடையிலான ஒரே நிலப்பாதையை மறித்தது. உணவு, மருந்து பற்றாக்குறை உண்டானது. 2023 செப்டம்பரில், அசர்பைஜான் இராணுவ நடவடிக்கையில், ஆர்ட்சாக் அரசியல் அமைப்புகள் கலைக்கப்பட்டு, பெரும்பான்மை ஆர்மீனிய மக்கள் வெளியேற்றப்பட்டனர்.
ரஷ்யாவின் வரலாற்றுப் பாத்திரம் மற்றும் அதன் குறைவு
1991க்கு பின், ரஷ்யா, பிராந்தியத்தின் முக்கிய புறநிலை ஆட்சியாளராக இருந்தது. 1994 மற்றும் 2020 நிறுத்த ஒப்பந்தங்களை நடத்தியது; 2020க்கு பின் அமைதிப்படைகளை நிறுத்தியது.
ஆனால், 2022க்கு பின், உக்ரைன் போர், மற்றும் லாசின் முற்றுகையில் செயலிழப்பு போன்ற காரணங்களால், ரஷ்யாவின் செல்வாக்கு குறைந்தது. இதனால், அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பா அதிகமாக ஈடுபட்டன.
“மேற்கு நாடுகள் ரஷ்யாவை வெளியேற்றி முழுக் கட்டுப்பாட்டை பெற்றன” என்பது நேரடியாக உண்மையல்ல; மாறாக, ரஷ்யாவின் கவனக்குறைவு, மேற்கு நாடுகளுக்கு இடம் கொடுத்தது.
2018க்கு பிந்தைய புவிசார் அரசியல் நிலை

︎ அசர்பைஜான்: துருக்கியின் வலுவான ஆதரவுடன், தனது இராணுவத்தை நவீனப்படுத்தி, 2020 மற்றும் 2023ல் வெற்றிகளைப் பெற்றது.

︎ ஆர்மீனியா: ரஷ்யாவைப் பொறுத்து இருந்த நிலையில் இருந்து, 2018 “வெல்வெட் புரட்சி”க்கு பின் மேற்கு நாடுகளுடன் நெருங்கியது.

︎ துருக்கி மற்றும் ஈரான்: துருக்கி, அசர்பைஜானின் முக்கிய ஆதரவாளர்; ஈரான், மேற்கு செல்வாக்கு அதிகரிப்பதை எச்சரிக்கிறது.

︎ அமெரிக்கா / ஐரோப்பா: அதிகமான தூதரக மற்றும் பொருளாதார பங்களிப்புகளுடன், 2025 வெள்ளைமாளிகை ஒப்பந்தத்தை உருவாக்கின.
2025 வெள்ளைமாளிகை ஒப்பந்தம்
◉ நிகழ்வு: 2025 ஆகஸ்டில், அமெரிக்கா ஜனாதிபதி டொனால்ட் ட்ரம்ப், ஆர்மீனியா பிரதமர் நிக்கோல் பஷினியன் மற்றும் அசர்பைஜான் ஜனாதிபதி இல்ஹாம் அலியேவுடன் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டார்.
◉ முக்கிய அம்சங்கள்:
இரு நாடுகளும் போர்நிறுத்தம், தூதரக உறவுகள், போக்குவரத்து இணைப்புகளை மீட்டமைத்தல்.
“Trump Route for International Peace and Prosperity” (TRIPP) எனப்படும் புதிய போக்குவரத்து பாதை, ஆர்மீனியாவின் தெற்கில், அசர்பைஜானை நக்சிவான் மற்றும் துருக்கியுடன் இணைக்கிறது.
ஆர்மீனியாவின் “அரசாட்சி மற்றும் நிலப்பரப்பு முழுமை” மதிக்கப்படும் என உறுதி.
◉ மேற்கூறிய விவரங்கள்: பாதை அமெரிக்க முதலீடு, கட்டுமானம் மற்றும் சில அறிக்கைகளில் நீண்டகால (பல தசாப்தங்கள்) ஒப்பந்தங்களுடன் இணைக்கப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது.
மனிதாபிமான, சட்ட மற்றும் அரசியல் சிக்கல்கள்

︎ மக்கள் இடம்பெயர்ச்சி: 2023ல் வெளியேற்றப்பட்ட ஆர்மீனிய மக்களின் உரிமைகள் மற்றும் சொத்து மீட்பு குறித்து ஒப்பந்தம் தெளிவான உறுதிகள் தரவில்லை.

︎ சர்வதேச சட்ட சிக்கல்கள்: பாதை, “அரசாட்சி மதிப்பு” மற்றும் “சிறப்பு போக்குவரத்து உரிமைகள்” இடையே நுண்ணிய சமநிலையை தேவைப்படுத்துகிறது.

︎ பாதுகாப்பு சிக்கல்கள்: ரஷ்யாவின் பங்கின்மை, அமெரிக்கா மற்றும் மேற்கு நாடுகளின் அதிகரிப்பு, துருக்கி-ஈரான் எதிர்வினை ஆகியவை எதிர்கால ஆபத்துகளை ஏற்படுத்தும்.
செயல்படுத்தும் சாத்தியங்கள்
1. முழு வெற்றி: பொருளாதார வளர்ச்சி, எல்லைகள் திறக்கப்படுதல், நிலையான அமைதி.
2. பகுதி செயல்பாடு: சட்ட, பாதுகாப்பு, மற்றும் அகதிகள் பிரச்சனை தொடர்ந்து நிலைநிறுத்தப்படும்.
3. தோல்வி: உள்ளூர் எதிர்ப்பு அல்லது பிராந்திய அரசியல் காரணங்களால் பாதை முடக்கம், மோதல் மீள உருவாகுதல்.
முடிவுரை: ஆர்மீனியா–அசர்பைஜான் மோதல், சோவியத் கால அரசியல் வரைபட முடிவுகளால் உருவாகி, பல தசாப்தங்களாக இரத்தமும் கண்ணீரும் சிந்த வைத்த ஒரு வரலாற்றுப் புண். 1988 முதல் 2023 வரை நடந்த போர்கள், இடம்பெயர்வுகள், மற்றும் வெளிநாட்டு சக்திகளின் தலையீடுகள், இந்தப் பிரச்சனைக்கு “உறைந்த மோதல்” என்ற பெயரைப் பெற்றுக்கொடுத்தன.
ரஷ்யா, மூன்று தசாப்தங்களுக்கு முக்கிய பங்காற்றிய போதிலும், 2022க்குப் பின் அதன் செல்வாக்கு குறைந்து, அமெரிக்கா மற்றும் மேற்கு நாடுகளுக்கு புதிய வாய்ப்பைத் திறந்தது. 2025 வெள்ளைமாளிகை ஒப்பந்தம், இந்தப் பிராந்திய அரசியல் சமநிலையை மாற்றி, “TRIPP” பாதை மூலம் பொருளாதார மற்றும் போக்குவரத்து ஒருங்கிணைப்பை வாக்குறுதி அளிக்கிறது.
ஆனால், அமைதி காகிதத்தில் மட்டுமே நிலைத்துவிடாமல், அது நிலத்தில் நன்கு வேரூன்ற, 2023ல் வெளியேற்றப்பட்ட மக்களின் உரிமைகள், சொத்து மீட்பு, கலாச்சார மரபுரிமை பாதுகாப்பு, மற்றும் சட்ட ரீதியான பாதை நிர்வாக விவரங்கள் தெளிவாக தீர்க்கப்பட வேண்டும். இல்லையெனில், புதிய பாதை, பழைய புண்களை ஆற்றுவதற்குப் பதிலாக, புதிய புண்களை உருவாக்கும் அபாயம் உள்ளது.
இந்த ஒப்பந்தம், ஒரு வரலாற்று திருப்பம் ஆகலாம் — ஆனால் அது உண்மையான அமைதியாக மாறுமா அல்லது இன்னொரு இடைக்கால ஏற்பாடாகவே நிற்குமா என்பதை, வரவிருக்கும் ஆண்டுகளில் அரசியல் புத்திசாலித்தனமும், சர்வதேச உறுதிப்பாட்டும் தீர்மானிக்கும்.
இந்தக் கட்டுரையில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ள கருத்துக்கள் ஆசிரியரின் சொந்தக் கருத்துகளே தவிர, அவை அமிழ்துவின் தலையங்க நிலைப்பாட்டைப் பிரதிபலிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.