வீரத்தின் சிகரம், மானத்தின் இலக்கணம்: அடங்காப்பற்றின் அசைக்க முடியாத மன்னன் மாவீரன் குலசேகரம் வைரமுத்து பண்டார வன்னியன் வரலாறு (1785–1803)

வரலாற்றுப் பின்னணி: வன்னியின் அடங்காப்பற்றும், பண்டார வன்னியரின் தோற்றமும்

இலங்கையின் வடக்குப் பெருநிலப்பரப்பில் அமைந்துள்ள வன்னி நாடானது, வரலாற்றில் “அடங்காப்பற்று” (Adangapattu) என்ற பெயரால் சிறப்புப் பெற்றது. அதன் பொருள்படி, வன்னியின் குறுநில மன்னர்களாகிய வன்னியர்கள், வடக்கே யாழ்ப்பாண இராச்சியத்திற்கோ, தெற்கே அனுராதபுர அல்லது கண்டி அரசர்களுக்கோ எளிதில் அடிபணியாத தனித்துவமான சுதந்திர உணர்வுடன் வாழ்ந்தனர். போர்த்துக்கீசரும் (1621இல் யாழ்ப்பாணத்தைக் கைப்பற்றிய போதும்), ஒல்லாந்தரும் வன்னிக்குள் கால்பதிக்க முடியாமல் போனதற்கு இந்த ‘அடங்காப்பற்று’ என்ற பண்பே முக்கிய காரணம்.

சோழப் பேரரசின் காலத்தில் வடதமிழகத்திலிருந்து இலங்கையை ஆள அனுப்பப்பட்ட வன்னியகுலத் தளபதிகளின் வழிவந்தவராக குலசேகரம் வைரமுத்து பண்டார வன்னியன் கருதப்படுகிறார். இவரது ஆட்சிக்காலம் (ஏறக்குறைய) 1785 முதல் 1803 வரையாகும். இவர், போர்த்துக்கீசியர், ஒல்லாந்தர் மற்றும் ஆங்கிலேயர் என மூன்று ஐரோப்பிய ஏகாதிபத்தியங்களையும் எதிர்த்துப் போரிட்ட கடைசித் தமிழ் மன்னர் அல்லது குறுநிலத் தலைவர் (Chief Chieftain) என்ற வரலாற்றுப் பெருமையைப் பெறுகிறார்.

பண்டார வன்னியனின் ஆட்சிக் காலம் மற்றும் ஆட்சி முறை

பண்டார வன்னியன், வன்னி நாட்டின் கடைசித் தமிழ் ஆட்சியாளராக, அந்நிய ஆதிக்கத்துக்கு எதிராக வலிமையுடன் ஆட்சி நடத்தினார்.

● ஆட்சியின் எல்லை: இறுதிக் காலகட்டத்தில், முல்லைத்தீவிலிருந்து வற்றாப்பளை அம்மன் கோயில் வரையிலான சுமார் இரண்டாயிரம் சதுர மைல் பரப்பளவை அவர் ஆட்சி செய்தார். வடக்கே கிளிநொச்சி, தெற்கே மதவாச்சி, கிழக்கும் மேற்கும் கடலை எல்லையாகக் கொண்ட வன்னிப் பெருநிலப்பரப்பின் பெரும் பகுதியை அவர் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தார்.

● ஆட்சி முறை: பண்டார வன்னியனின் நிர்வாகமானது, ஒரு சிற்றரசுக்குரிய அமைப்பைக் கொண்டிருந்தது.

● பிரதமர்/அமைச்சர்: அவரது தம்பியான கயிலாய வன்னியனை (கயிலா வன்னியன்) அமைச்சராகக் கொண்டிருந்தார்.

● தளபதி: கடைசிச் சகோதரரான பெரிய மெய்யனார் படைத்தளபதியாக விளங்கினார்.

● ஆட்சி நிர்வாகம்: திறை செலுத்த மறுத்தமையால், வன்னி மண் அந்நியர்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் முழுமையாகச் செல்லவில்லை. இவர்களது ஆட்சி, பெரும்பாலும் சுதேசிய முறைகளையும், மரபுகளையும் பின்பற்றி, மக்கள் நலனைப் பேணும் வகையில் அமைந்திருந்தது.

போர்ப்படையும் தமிழர்களின் வீரமும்

பண்டார வன்னியனின் போர்ப் படைகள், வழக்கமான மரபுவழிப் போர்ப் படைகளாக இருந்தபோதிலும், அன்னியப் படைகளைத் திணறடித்ததில் அவரது கொரில்லாப் போர் (Guerrilla Warfare) உத்தியே முக்கியப் பங்கு வகித்தது. வன்னியின் அடர்ந்த காடுகளை நன்கு அறிந்திருந்த இவர்களது தாக்குதல்கள், வெள்ளையர்களுக்குச் சிம்ம சொப்பனமாக இருந்தன.

● படையின் அமைப்பு: பண்டார வன்னியனின் போர்வாளைத் தன் கொடியின் சின்னமாகக் கொண்டிருந்த இவர், தன் வீரர்களைப் “பாயும் புலி” என்ற பெயருக்கு ஏற்ப வழிநடத்தினார். அவரது போர்ப் படைகள் மன்னார், திரிகோணமலைக் காடுகள் மற்றும் யாழ்ப்பாணக் குடாநாடு வரையிலும் ஊடுருவி, பிரித்தானியரின் ஆதிக்கத்திற்குப் பெரும் சவாலை அளித்தன.

● ஒல்லாந்தரின் சான்று: 1782 இல் வன்னியைக் கைப்பற்ற ஒல்லாந்தர்கள் (டச்சுக்காரர்கள்) நடத்திய போர் பற்றி எழுதிய லூயி (Louis) என்ற வரலாற்று ஆசிரியர், “ஒல்லாந்தர்கள் எத்தனையோ நாடுகளில் போர் நடத்தியிருக்கிறார்கள். ஆனால் இப்படி வீரத்துடன் போரிட்டவர்களை உலகில் எங்கும் அவர்கள் காணவில்லை” என்று எழுதி வைத்தது, பண்டார வன்னியனின் போர்ப் படையின் வீரத்திற்குத் தலைசிறந்த சான்றாகும்.

முல்லைத்தீவுக் கோட்டை வெற்றி (ஆகஸ்ட் 25, 1803)

பண்டார வன்னியனின் வீரத்தின் உச்சகட்டமாகக் கருதப்படுவது, 1803 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 25 ஆம் திகதி பிரித்தானியரின் முல்லைத்தீவு கோட்டையைக் கைப்பற்றிய நிகழ்வாகும்.

● வீரச் செயல்: ஒல்லாந்தரால் கட்டப்பட்டு, பின்னர் பிரித்தானியரால் (கேப்டன் எட்வார்ட் மட்ஜ் தலைமையில்) படைத்தலைமையகமாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட முல்லைத்தீவுக் கோட்டையைத் தாக்கியழித்து, அங்கிருந்த பிரித்தானியப் படைகளைத் துரத்தியடித்தார்.

● பீரங்கிகள் மீட்பு: இந்தக் கோட்டையிலிருந்து பிரித்தானியரின் பீரங்கிகளையும் கைப்பற்றிச் சென்றமை, அவர் ஆற்றிய மிக முக்கியமான இராணுவ வெற்றியாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த வெற்றியின் காரணமாகவே, பிற்காலத்தில் இந்நாள் தமிழர் படைபலத்தின் திருநாளாக கொண்டாடப்பட்டது.

துரோகத்தால் வீழ்ந்த வீரன்: இறுதிப் போர் மற்றும் நினைவுக்கல்

பண்டார வன்னியனைப் போரில் நேரடியாகத் தோற்கடிக்க முடியாது என அறிந்த அந்நியர்கள், துரோகத்தால் மட்டுமே அவரை வீழ்த்த முடியும் என்ற முடிவுக்கு வந்தனர்.

● துரோகம்: வன்னியில் குறுநில மன்னாக இருந்த காக்கை வன்னியன் என்பவன், தனிப்பட்ட பகையின் காரணமாக ஆங்கிலேயருடன் கைகோர்த்து பண்டார வன்னியரைக் காட்டிக் கொடுத்தான்.

● வீரமரணம்: காக்கை வன்னியனின் துரோகத்தால், ஆங்கிலேயத் தளபதி லெப். வொன் டிரிபெர்க் (Lt. Von Drieberg) தலைமையிலான படைகள், 1803 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 31 ஆம் திகதி கற்சிலைமடு என்ற இடத்தில் பண்டார வன்னியனைச் சூழ்ந்தன. இறுதி மூச்சுவரை அடிபணிய மறுத்து வீரத்துடன் போரிட்ட பண்டார வன்னியன், படுகாயமடைந்து வீழ்த்தப்பட்டார். (சில ஆய்வுகள் 1810 இல் காயங்களால் இறந்ததாகக் கூறுகின்றன.)

● வீரத்தைப் போற்றிய எதிரி: பண்டார வன்னியனை வீழ்த்திய லெப். வொன் டிரிபெர்க், அவரது வீரத்தைப் போற்றும் வகையில், அவர் வீழ்த்தப்பட்ட இடத்தில் நடுகல் ஒன்றை நிறுவினார். அதில், “HERE ABOUTS CAPTAIN VON DRIEBERG DEFEATED PANDARA VAWNIYAN 31ST OCTOBER 1803.” என்று பொறிக்கப்பட்டது. எதிரியாலேயே கௌரவப்படுத்தப்பட்ட இந்தச் செயல், பண்டார வன்னியனின் இணையற்ற வீரத்தை நிலைநிறுத்துகிறது.

தமிழர்களின் அன்றாட வாழ்க்கை முறை

பண்டார வன்னியனின் ஆட்சியின் கீழ், தமிழர்களின் பாரம்பரிய வாழ்க்கை முறை பேணப்பட்டது.

● பண்பாடு மற்றும் சமயம்: வன்னியர்கள் சைவ சமயத்தைப் பின்பற்றினர். சமூக வாழ்வில் நாட்டார் தெய்வ வழிபாடுகள், பாரம்பரிய கலைகள் மற்றும் கலாச்சார நிகழ்வுகள் முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்தன. மோகவன கோட்டம் அல்லது வீரபத்திரர் கோயில் போன்ற ஆலயங்களைப் புனர்நிர்மாணம் செய்ததாகக் கதைகள் கூறுகின்றன, இது சமயம் பேணப்பட்டதைக் காட்டுகிறது.

● பொருளாதாரம்:விவசாயம் மற்றும் வனவளத்தைச் சார்ந்த பொருளாதாரமே பிரதானமாக இருந்தது. அந்நியர்களின் திறை செலுத்தும் கோரிக்கையை எதிர்த்ததன் மூலம், மக்களின் பொருளாதாரச் சுதந்திரம் பாதுகாக்கப்பட்டு, சுதேச ஆட்சியின் நிர்வாகக் கட்டமைப்பு நிலைநிறுத்தப்பட்டது.

ஆய்வு முடிவுரை: மாவீரனின் நிலைத்த நினைவு

வீரத்திற்கும் மானத்திற்கும் இலக்கணமாய் வாழ்ந்து, அன்னியப் படைகளால் இலகுவில் கைப்பற்ற முடியாத தன் நிலத்தை ஆண்ட, இறுதியில் துரோகத்தால் வீழ்த்தப்பட்ட பண்டார வன்னியன், ஈழத் தமிழர்களின் வரலாற்றில் அழிக்க முடியாத இடத்தைப் பிடித்துள்ளார். அவர் தனது மரணத்திற்குப் பின்னரும், 1982 இல் ஈழத்தின் (இலங்கை) தேசிய வீரராக அறிவிக்கப்பட்டார்.

“பாயும் புலி” என்ற அடைமொழிக்குச் சொந்தக்காரரான குலசேகரம் வைரமுத்து பண்டார வன்னியன், அடங்காப்பற்றின் தனித்துவத்தையும், தமிழரின் ஆளுமையையும், மான உணர்வையும், தேசிய உணர்வையும் ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு எதிராக நிலைநிறுத்தியவர். அவரது நினைவு நாள் (அக்டோபர் 31) மற்றும் முல்லைத்தீவு வெற்றிக் நாள் (ஆகஸ்ட் 25) ஆகியவை தமிழரின் வீரத்தின் அடையாளமாக என்றும் நிலைத்திருக்கும்.