ஈரானின் போர் இயந்திரம் மாற்றியமைக்கப்படுகிறதா?

ஈரான் தனது போர் உத்திகளை மறுசீரமைக்கும் நிலையில், ஐஆர்ஜிசி மூத்த தளபதி கலிபாப் முன்னிலைக்கு வருகிறார்

தெஹ்ரானின் அதிகார மையம் மாறுகிறது 

ஈரானின் போர்க்கால கட்டளை அமைப்பு ஒரு தீர்மானிப்பான புதிய கட்டத்திற்குள் நுழைந்து கொண்டிருக்கிறது. அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேல் மேற்கொண்ட தாக்குதல்கள், மூத்த ஈரானிய அதிகாரிகளின் இழப்பு, மேலும் ஈரானின் முக்கிய மூலோபாய உள்கட்டமைப்புகள் மீது அதிகரித்துவரும் அழுத்தம் ஆகியவற்றின் பின்னணியில், முகமது பாகர் கலிபாப் தற்போது ஈரானின் தலைமைத்துவ அமைப்பில் மிக முக்கியமான நபராக உருவெடுத்துள்ளார்.

மார்ச் 19 அன்று வெளியான தகவல்களின் படி, கலிபாப் தெஹ்ரானின் நெருக்கடி மேலாண்மையில் மையப் பங்காற்றுகிறார். காரணம், ஈரானிய புரட்சிகர பாதுகாப்புப் படை பின்னணி, அரசியல் நிறுவன அதிகாரம், மற்றும் பாதுகாப்பு அமைப்புகளின் உள் இயங்குபாட்டைப் புரிந்துகொள்ளும் திறன் ஆகிய மூன்றையும் ஒருங்கே கொண்ட சிலரில் இவரும் ஒருவர்.

இது சாதாரண அரசியல் மாற்றமல்ல. ஈரான் இப்போது வழக்கமான அரசியல் சூழலில் இயங்கவில்லை; அது போர்க்கால அழுத்தத்தின் கீழ் இயங்கும் அரசியல்–இராணுவ அமைப்பாக மாறியுள்ளது. அத்தகைய சூழலில், இராணுவம், நாடாளுமன்றம், பாதுகாப்பு அமைப்புகள், மற்றும் உச்ச அரசியல் வட்டாரங்களை இணைக்கும் ஆளுமை வெறும் அரசியல்வாதி அல்ல — அவர் ஒரு போர்க்கால அதிகார மையமாக மாறுகிறார்.

கலிபாப் இப்போது ஏன் இவ்வளவு முக்கியமானவர்? 

கலிபாப் வெறும் நாடாளுமன்ற சபாநாயகர் அல்ல. அவர் ஈரானிய புரட்சிகர பாதுகாப்புப் படையின் முன்னாள் விமானப்படை தளபதி, முன்னாள் தேசிய காவல்துறைத் தலைவர், மேலும் ஈரானின் அதிகார அமைப்புகளின் உள் இயந்திரத்தை நன்கு அறிந்த அனுபவசாலி. இந்த வகை ஒருங்கிணைந்த பின்னணி, இன்றைய ஈரானிய அதிகார அமைப்பில் மிகவும் அரிதானது.

ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுவது என்னவென்றால், கலிபாப் போன்றவர் தான் இராணுவ முடிவெடுப்பையும், அரசியல் கட்டுப்பாட்டையும், நிர்வாகச் செயல்பாட்டையும் ஒன்றிணைக்கக் கூடியவர். குறிப்பாக, மூத்த பாதுகாப்பு வட்டாரங்களில் ஏற்பட்ட இழப்புகளுக்குப் பிறகு, ஆட்சியின் உட்புற சமநிலையை நிலைநிறுத்தும் பொறுப்பு அவர்மீது அதிகமாகச் சென்று கொண்டிருக்கிறது.
அலி லாரிஜானி போன்ற முக்கிய செல்வாக்கு மிக்க நபர்களின் இழப்புக்குப் பின்னர், ஏற்பட்ட வெற்றிடத்தை நிரப்பும் மைய ஆளுமையாக கலிபாப் பார்க்கப்படுகிறார். இதனால், அவரது அரசியல் குரல் மட்டுமல்ல, அவரது போர்க்கால தீர்மான திறனும் அதிக கவனத்தைப் பெறத் தொடங்கியுள்ளது.

அவரது சமீபத்திய அரசியல் மொழியும் குறிப்பிடத்தக்கது. தற்போதைய மோதலை அவர் ஒரு சாதாரண யுத்தமாக அல்ல, “சமமற்ற போர்” எனக் குறிப்பிடுகிறார். அதாவது, ஈரான் இப்போது எதிர்கொள்வது ஒரு நேரடி சமமான மோதல் அல்ல; மாறாக, தொழில்நுட்பம், வளம், மற்றும் கூட்டணிகளின் அடிப்படையில் அசமமான சூழலில் நடத்தப்படும் போர். இந்த நிலைமையில் உயிர்வாழ்வதற்கும் எதிரியைச் சோர்வடையச் செய்வதற்கும் புதுமையான அணுகுமுறைகள் தேவைப்படும் என்பது அவரது கருத்தின் மையமாகத் தெரிகிறது.

இது ஒரு தனிநபரின் எழுச்சி அல்ல — ஒரு போர்க்கால மறுசீரமைப்பு

இங்கே நடைபெறுவது ஒரு தனி நபரின் அரசியல் முன்னேற்றம் மட்டுமல்ல. இது ஈரானின் ஒட்டுமொத்த போர்க்கால கட்டளை அமைப்பின் மறுசீரமைப்பு.

தொடர்ச்சியான தாக்குதல்கள், உள்கட்டமைப்பு இழப்புகள், தலைமைத்துவத்தில் ஏற்பட்ட சிதைவுகள் ஆகியவற்றின் மத்தியில், ஈரானின் முதன்மைத் தேவையானது உயிர்வாழ்வும், கட்டளைத் தொடர்ச்சியையும் உறுதிப்படுத்துவதும் ஆகும். அதற்காக இழந்த தலைவர்களுக்கு மாற்று முடிவெடுப்பாளர்களை உருவாக்க வேண்டும்; போர்க்களச் செய்திகளையும் உள்நாட்டு கட்டுப்பாட்டையும் ஒருங்கிணைக்க வேண்டும்; இராணுவ நடவடிக்கைகளையும் அரசியல் செய்தியையும் ஒரே கோட்டில் நகர்த்த வேண்டும்.

இந்த மூன்று தளங்களிலும் கலிபாப் செயல்படக்கூடியவர் என்பதாலேயே அவர் இப்போது மிகப் பெரிய முக்கியத்துவம் பெறுகிறார். அவர் வெறும் நிர்வாக முகமல்ல; மாறாக, போரின் பல்வேறு அச்சுகளையும் ஒருங்கிணைக்கும் அதிகாரமிக்க இணைப்புப் பாலமாகத் தோன்றுகிறார்.

தடுத்தல் உத்தியிலிருந்து சோர்வூட்டும் தாக்கு உத்திக்கு: ஈரானின் போர் கோட்பாடு மாறுகிறது 

தெஹ்ரானிலிருந்து வெளிப்படும் தற்போதைய யுத்தச் செய்தி மிகத் தெளிவானது:
ஈரானால் வழக்கமான நேரடி இராணுவ முறையில் வெல்ல முடியாவிட்டால், அதன் எதிரிகளை சோர்வடையச் செய்யும், பொருளாதாரமாகப் பாதிக்கும், மனஅழுத்தத்தில் தள்ளும் நீண்டகால உத்திக்குத் தாவும்.

ஈரான் ஏற்கனவே தெரிவித்துள்ளதாவது, தனது உள்கட்டமைப்புகள் தாக்கப்பட்டால், அதற்கு பதிலாக “அதிலும் முக்கியமான” மற்றும் “மூலோபாய ரீதியாக அதிக மதிப்புள்ள” இலக்குகளைத் தாக்கும் என்று. இந்த வார்த்தைகள் குறிப்பிட்ட ஒரே இலக்கைச் சுட்டிக்காட்டவில்லை; மாறாக எதிரிகளின் அனைத்து முக்கிய உள்கட்டமைப்புகளையும் அச்சத்தின் வட்டத்துக்குள் கொண்டு வருகின்றன.

இதன் பொருள் எரிசக்தி நிலையங்கள், துறைமுகங்கள், இராணுவத் தளவாட மையங்கள், தகவல் தொடர்பு அமைப்புகள், ஆராய்ச்சி மையங்கள், மற்றும் கூட்டாளி நாடுகளில் உள்ள அமெரிக்கத் தளங்கள் என அனைத்தும் சாத்தியமான இலக்குகளாக மாறுகின்றன.

“வாக்குறுதி 4” என அழைக்கப்படும் நடவடிக்கையின் கீழ், அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேலுடன் தொடர்புடைய பல இடங்கள் இலக்காக வைக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் தகவல்கள், ஈரான் தற்போது திடீர் பதிலடி அளிக்கும் நிலையிலிருந்து திட்டமிட்ட அழுத்தத் தந்திரத்திற்குச் சென்று கொண்டிருக்கிறது என்பதை உணர்த்துகின்றன.

அணு நிலையங்கள், கதிரியக்க அச்சம், மற்றும் தகவல் போரின் அபாயம்

டிமோனா, சோரெக், புஷெர், நாடான்ஸ் போன்ற அணு அல்லது அணு ஆராய்ச்சி தொடர்புடைய மையங்கள் குறித்து பரவும் தகவல்களை மிகுந்த கவனத்துடன் அணுக வேண்டும்.

இத்தகைய உணர்வுப்பூர்வமான இடங்களுக்கு அருகில் ஏவுகணைகள் அல்லது தாக்குதல்கள் நடந்திருக்கலாம் என்ற தகவல்கள் வெளிவந்தாலும், கதிரியக்க கசிவு ஏற்பட்டது என்பதை உறுதிப்படுத்தும் வலுவான ஆதாரங்கள் மிகவும் குறைவாகவே உள்ளன. முந்தைய தாக்குதல்களுக்குப் பின்னரும், சர்வதேச அணுசக்தி முகமை வெளியிட்ட மதிப்பீடுகள் சில தாக்குதல்கள் வெளிப்புற கதிரியக்க பேரழிவை உருவாக்கவில்லை என்பதைத் தெளிவுபடுத்தியுள்ளன.

இதில் ஒரு முக்கிய உண்மை உள்ளது:
அணு நிலையங்களைச் சுற்றிய வதந்திகள் தாமே ஒரு போர்க்கால ஆயுதமாக மாறக்கூடும்.

கதிரியக்க கசிவு ஏற்பட்டதாகப் பரவும் செய்தி மக்களிடையே பயத்தை ஏற்படுத்தலாம்; சந்தைகளை அதிர்ச்சியடையச் செய்யலாம்; அண்டை நாடுகளில் அவசரநிலை மனநிலையை உருவாக்கலாம்; மேலும் அரசியல் மற்றும் இராணுவ முடிவுகளை வேகமாக மாற்றக்கூடும்.

அதனால், இத்தகைய தகவல்களில் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட உண்மை மற்றும் போர்க்காலப் பிரச்சாரச் செய்தி ஆகியவற்றை பிரித்தறிவது மிக அவசியமானதாகும்.

எரிசக்தி போர்: ஏன் உலகம் இதை புறக்கணிக்க முடியாது? 

இந்த மோதல் ஏவுகணைகள், ட்ரோன்கள், வான்வழித் தாக்குதல்கள் ஆகியவற்றைத் தாண்டிச் செல்கிறது. இது ஒரே நேரத்தில் ஒரு எரிசக்திப் போரும் ஆகும்.

ஹார்முஸ் ஜலசந்தி போன்ற முக்கிய கடல்வழிப் பாதைகள் பாதிக்கப்படும்போது, அதன் தாக்கம் மத்திய கிழக்கில் மட்டும் நின்றுவிடாது. அது உலகளாவிய எரிபொருள் விலைகளை உயர்த்தும்; கப்பற்துறை காப்பீட்டு செலவுகளை அதிகரிக்கும்; சரக்கு போக்குவரத்தை தாமதப்படுத்தும்; ஆசியா, ஐரோப்பா, வளைகுடா பகுதிகளின் பொருளாதார முடிவுகளை பாதிக்கும்.

ஈரான் தனது இராணுவ வரம்புகளை நன்றாகவே உணர்கிறது. அதனால் தான், உலகம் சார்ந்து இருக்கும் எரிசக்தி ஓட்டம், வணிகக் கடல்வழிகள், மற்றும் முக்கிய உள்கட்டமைப்புகள் மீது அச்சத்தை உருவாக்குவதன் மூலம் தன் அரசியல் செல்வாக்கை விரிவுபடுத்த முயல்கிறது.

இந்தச் சூழலில், கலிபாபின் எழுச்சி என்பது வெறும் தலைமை மாற்றம் அல்ல; அது ஈரான் தனது பலவீனத்தை மூலோபாய அழுத்தமாக மாற்ற முயற்சிக்கும் புதிய அரசியல்–இராணுவ மாதிரியின் அறிகுறியாகத் தோன்றுகிறது.

முடிவுரை: இன்னும் முழுமையாக வெளிப்படாத ஒரு புயல் 

முகமது பாகர் கலிபாபின் எழுச்சி, ஈரான் தற்போது ஒரு நீண்டகால, சீரழியும், பலதளப் போருக்குத் தன்னைத் தயார்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. அவர் இன்று ஒரு அரசியல் முகமாக மட்டும் அல்லாமல், போர்க்கால மூலோபாயத்தை ஒருங்கிணைக்கும் அதிகார மையமாகவும் தோன்றுகிறார்.

அவரது தலைமையின் கீழ் ஈரான் அதிகமாக கவனம் செலுத்தக்கூடிய நான்கு முக்கிய திசைகள் தென்படுகின்றன:

முதல், மூலோபாய உள்கட்டமைப்புகள் மீது பதிலடி திறனை விரிவுபடுத்துதல்.
இரண்டாம், பிராந்தியம் முழுவதும் அமெரிக்க மற்றும் கூட்டாளி இலக்குகள் மீது அழுத்தத்தை அதிகரித்தல்.
மூன்றாம், ஏவுகணை மற்றும் ட்ரோன் அலைகள் மூலம் உளவியல் மற்றும் இராணுவ அழுத்தம் ஏற்படுத்துதல்.
நான்காம், அரசியல் அதிகாரத்தையும் போர்க்களச் செய்தியையும் ஒரே கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வருதல்.

மொத்தத்தில் பார்த்தால், ஈரான் வெறும் பதிலடி அளிக்கும் நிலையில் இல்லை; அது தனது போர்முறையையே மறுவடிவமைத்து கொண்டிருக்கலாம்.

இந்த மறுசீரமைப்பு பிராந்தியத்தை அமைதிக்குக் கொண்டுசெல்லுமா, அல்லது இன்னும் ஆழமான, கட்டுப்படுத்த முடியாத மோதலுக்குள் தள்ளுமா என்பது தான் இப்போது உலகம் முழுவதும் கவனிக்கப்படும் மிகப் பெரிய கேள்வியாக உள்ளது.

இக்கட்டுரையில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ள கருத்துக்கள் ஆசிரியரின் சொந்தக் கருத்துக்களே தவிர, அவை அமிழ்துவின் தலையங்க நிலைப்பாட்டைப் பிரதிபலிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.