ஒரு வரலாற்று – அரசியல் ஆய்வு (பாகம் 1)
கருத்தியல் அடிப்படைகள் மற்றும் கட்டமைப்பு மாற்றங்கள்
1948 மற்றும் 1976-க்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் இலங்கையில் தமிழ் தேசியக் கேள்வி உருவானது, அரசியலமைப்பு மாற்றங்கள், அடையாள அரசியல் மற்றும் அரசியல் உள்ளீர்ப்பு குறித்த வளர்ந்து வரும் பார்வைகளின் சிக்கலான ஒரு வெளிப்பாடாகவே பரவலாகக் கருதப்படுகிறது.
இதன் மையக்கருத்து, நாடாளுமன்ற ஜனநாயகத்தின் மீதிருந்த நம்பிக்கையிலிருந்து மெல்ல விலகி, அடையாள அடிப்படையிலான அரசியல் அணிதிரட்டலை நோக்கி நகர்ந்த ஒரு மாற்றத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது.
சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய அரசு உருவாக்கம் குறித்த மாறுபட்ட புரிதல்களால் இது வடிவமைக்கப்பட்டது.
இந்த மாற்றம் ஏதோ ஒரு தருணத்தில் மட்டும் நிகழ்ந்ததல்ல; மாறாக, இனங்களுக்கிடையிலான உறவுகளையும், பகிரப்பட்ட நிர்வாகத்தின் மீதான நம்பிக்கையையும் ஆழமாகப் பாதித்த தொடர்ச்சியான அரசியல் நெருக்கடிகளாலேயே உருவானது.
அறப்போராட்டத்திலிருந்து அரசியல் முறிவு வரை
சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய ஆரம்ப தசாப்தங்கள், எஸ்.ஜே.வி. செல்வநாயகம் போன்ற தலைவர்களின் தலைமையில், அரசியலமைப்பு வழிகளிலான தமிழ் அரசியல் ஈடுபாட்டை அடையாளப்படுத்தின. இவர்கள் ஐக்கிய நாட்டுச் சட்டகத்திற்குள் கூட்டாட்சி மற்றும் சுயாட்சிக்காக வாதிட்டனர்.
1956-ஆம் ஆண்டு ‘சிங்களம் மட்டும்’ சட்டத்திற்கு எதிராக நடத்தப்பட்ட சத்தியாக்கிரகங்கள் போன்ற அமைதிவழிப் போராட்டங்கள், வன்முறையற்ற எதிர்ப்பிற்கான உறுதிப்பாட்டின் அடையாளமாக அமைந்தன. இருப்பினும், இந்த நிகழ்வுகள் தமிழ் அரசியல் நினைவாற்றலில் முக்கியமான திருப்புமுனைகளாக மாறின. அரசியலமைப்பு ரீதியிலான மாற்றுக் கருத்துக்கள், பெரும்பான்மைவாத அரசியலாலும் போராட்டங்களின் போது நிகழ்ந்த வன்முறைகளாலும் ஒடுக்கப்படுகின்றன என்ற எண்ணத்தை இவை வலுப்படுத்தின.
1957-ஆம் ஆண்டின் பண்டாரநாயக்க-செல்வநாயகம் ஒப்பந்தம், பிராந்திய சுயாட்சி ஏற்பாடுகளை முன்மொழிந்த ஒரு முக்கியமான அரசியல் சமரச முயற்சியாகும். ஆனால், அரசியல் அழுத்தம் காரணமாக அது பின்னர் மீளப்பெறப்பட்டமை, பேச்சுவார்த்தை மூலம் எட்டப்படும் உடன்படிக்கைகள் நிலைத்திருக்காது என்ற கருத்தை ஆழப்படுத்தியது. இது நிறுவன ரீதியிலான சமரச வழிமுறைகளின் மீதான நம்பிக்கையை மேலும் பலவீனப்படுத்தியது.
கல்வி, அணிதிரட்டல் மற்றும் இளைஞர் அரசியல்
1970-களின் முற்பகுதியில், கல்விக் கொள்கை அரசியல் மோதல்களின் முக்கிய புள்ளியாக மாறியது.
பல்கலைக்கழக அனுமதியில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட ‘தரப்படுத்தல்’ முறை, தமிழ் மாணவர்கள், குறிப்பாக மருத்துவம் மற்றும் பொறியியல் போன்ற தொழில்சார் படிப்புகளில் சேருவதை விகிதாசார அடிப்படையில் பாதிக்கிறது என்று தமிழ் அரசியல் தலைமைகளாலும் சிவில் சமூகத்தாலும் உணரப்பட்டது.
இதன் விளைவாக இளைஞர்களின் அபிலாஷைகளில் ஏற்பட்ட தாக்கம், ஒரு பெரிய தலைமுறை மாற்றத்திற்கு வழிவகுத்தது. படித்த தமிழ் இளைஞர்கள் மத்தியில் அரசியல் ரீதியான அந்நியப்படல் அதிகரித்தது. இது சிறிய அளவிலான நிலத்தடி அமைப்புகளின் உருவாக்கம் மற்றும் தீவிர கருத்தியல் விவாதங்களுக்கு வித்திட்டது.
இந்தக் காலகட்டம், உயர்மட்டத் தலைவர்களால் முன்னெடுக்கப்பட்ட அரசியலமைப்பு அரசியலிலிருந்து, முறையான நிறுவனக் கட்டமைப்புகளுக்கு வெளியே இயங்கும் இளைஞர் சார்ந்த அரசியல் செயல்பாடுகளை நோக்கிய மாற்றத்தைக் குறித்தது.
புதிய அரசியல் கருத்தியல்களின் எழுச்சி
இந்த வளர்ந்து வரும் சூழலில், 20-ஆம் நூற்றாண்டின் உலகளாவிய காலனித்துவ எதிர்ப்பு மற்றும் விடுதலைப் போராட்டங்களால் ஈர்க்கப்பட்ட தமிழ் இளைஞர்கள் மத்தியில் போர்க்குணமிக்க மற்றும் புரட்சிகரக் கொள்கைகள் உருவாகத் தொடங்கின.
இந்தக் கருத்தியல் மாற்றத்தோடு தொடர்புடைய மிக முக்கியமான நபர்களில் ஒருவரான வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன், 1970-களின் தொடக்கத்தில் ‘தமிழ் புதிய புலிகள்’ (TNT) அமைப்பை நிறுவினார்.
இந்த அமைப்பு அரசியல் சிந்தனையில் ஏற்பட்ட விரிவான மாற்றத்தைப் பிரதிபலித்தது. இது பின்வருவனவற்றை வலியுறுத்தியது:
• அமைப்புக் கட்டுக்கோப்பு மற்றும் ரகசியம்.
• அரசியல் இலக்காக சுயநிர்ணய உரிமை.
• வரலாற்றுப் புரிதல்களின் அடிப்படையில் ஒரு தனித்தாயகக் கோட்பாடு.
இக்கட்டம், அரசியலமைப்பு சார்ந்த உத்திகளுக்குப் பதிலாக, சில குழுக்களிடையே ஆயுதப் போராட்டத்தை நோக்கிய கட்டமைப்புகள் படிப்படியாக இடம்பெறுவதைக் குறித்தது.
1976: அரசியல் ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் தேசியத் தீர்மானங்களும்
1976-ஆம் ஆண்டு தமிழ் அரசியல் வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான திருப்புமுனையாகக் கருதப்படுகிறது.
‘வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம்’, ஒரு ஒற்றையாட்சி முறைக்குள் இருக்கும் அரசியலமைப்பு ஏற்பாடுகள் சமத்துவத்தையும் பாதுகாப்பையும் உறுதி செய்யத் தவறிவிட்டன என்ற தமிழ் அரசியல் தலைமையின் நிலைப்பாட்டைத் தெளிவுபடுத்தியது. இது தமிழ் தேசியம் மற்றும் பிராந்திய அடையாளத்தின் அடிப்படையில் ஒரு தனி அரசியல் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய கருத்தை முறைப்படி முன்வைத்தது.
இதே காலகட்டத்தில், தமிழ் புதிய புலிகள் அமைப்பு ‘தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள்’ (LTTE) என மறுசீரமைக்கப்பட்டு பெயர் மாற்றப்பட்டது. இது அதன் கட்டமைப்பு மற்றும் அரசியல் இலக்குகளில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தைப் பிரதிபலித்தது.
இந்தத் தொகுப்புகள், முந்தைய கூட்டாட்சி அபிலாஷைகளிலிருந்து விலகிச் சென்ற அரசியல் கொள்கைகளின் ஒருங்கிணைப்பை அடையாளப்படுத்தின.
பிராந்திய அடையாளம் மற்றும் முரண்பட்ட வரலாற்று விவரிப்புகள்
இக்காலகட்டத்தின் மையமான மற்றும் விவாதத்திற்குரிய ஒரு பரிமாணம் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு பிராந்தியங்களின் பிராந்திய அடையாளமாகும்.
தமிழ் அரசியல் விவாதங்களில், பாரம்பரிய சட்டங்கள் (உதாரணமாக தேசவழமை சட்டம் – Thesavalamai) மற்றும் இப்பகுதிகளில் தமிழ் மக்களின் வரலாற்று ரீதியான குடியிருப்பு குறித்த விரிவான விவரிப்புகளை மேற்கோள் காட்டின.
இதற்கிடையில், மக்கள் தொகை மாற்றங்கள், அரசின் குடியேற்றக் கொள்கைகள் மற்றும் தேசிய கட்டமைப்பு தொடர்பான பரந்த அரசியல் விவாதங்களும் முன்னெடுக்கப்பட்டன. இவை சமூகங்களுக்கிடையிலான கருத்து வேறுபாடுகளை மேலும் தீவிரப்படுத்தின.
முடிவுரை: உருவாகி வந்த கட்டமைப்பு நெருக்கடி
1970-களின் நடுப்பகுதியில், இலங்கையின் இன உறவுகள் ஆழமான அரசியல் துருவமுனைப்பு நிலையை எட்டியிருந்தன.
அரசியலமைப்பு தகராறுகள், கல்விச் சீர்திருத்தங்கள், அடையாள அடிப்படையிலான அணிதிரட்டல் மற்றும் ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்ட தேசியவாத விவரிப்புகள் ஆகியவை இணைந்து, ஒரு சமரசத்தை எட்ட முடியாத சூழலை உருவாக்கின.
இதன் விளைவாக, அரசியல் நம்பிக்கை குறைந்து, பல்வேறு தரப்புகளிலும் மாற்று அரசியல் பார்வைகள் வலுப்பெற்றன. இது பின்னர் நிகழ்ந்த மோதல்களுக்கு அடித்தளமாக அமைந்ததாக வரலாற்றாய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.
பாகம் 1 நிறைவுற்றது
அடுத்து: பாகம் 2 – 1976க்குப் பிந்தைய அரசியல் மாற்றங்கள் மற்றும் 1983க்குப் பிந்தைய மோதல் நிலை
எழுதியவர்: ஈழத்து நிலவன்
தமிழ் தேசிய வரலாற்று ஆய்வாளர் | சர்வதேச அரசியல், பொருளாதாரம், உளவுத்துறை மற்றும் இராணுவ ஆய்வாளர்
11/04/2026
இக்கட்டுரையில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ள கருத்துக்கள் ஆசிரியரின் சொந்தக் கருத்துக்களே தவிர, அவை அமிழ்துவின் தலையங்க நிலைப்பாட்டைப் பிரதிபலிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
2 comments