இலங்கையில் போர்நிறுத்தம், இராஜதந்திரம் மற்றும் உலகளாவிய மாற்றம் (2002–2006)
நிழல் அரசுத்தன்மையிலிருந்து சர்வதேச தனிமைப்படுத்தல் வரை
மாறிவரும் உலகில் “மற்றொரு வடிவிலான போர்”
போர்நிறுத்தம், இராஜதந்திரம் மற்றும் உலகளாவிய மாற்றம் (2002–2006)
பகுதி 5
பொற்காலம் — வாக்குறுதி, சமநிலை மற்றும் புவிசார் அரசியல் பொறி. 2002 போர்நிறுத்த ஒப்பந்தம் — அங்கீகாரமற்ற ஒரு அரசு
2002-ஆம் ஆண்டு போர்நிறுத்த ஒப்பந்தம் (CFA) என்பது இலங்கை மோதலில் ஒரு தீர்க்கமான மாற்றத்தைக் குறித்தது. இது ஒரு முடிவல்ல, மாறாக அதிகாரத்தின் ஒரு புதிய மறுசீரமைப்பு ஆகும். வெற்றி அல்லது தோல்வி என்பதைத் தாண்டி, இரு தரப்பாலும் மற்றொன்றை இராணுவ ரீதியாக முழுமையாகத் தோற்கடிக்க முடியாத ஒரு “மூலோபாய முட்டுக்கட்டை” (Strategic Stalemate) நிலையை இந்த ஒப்பந்தம் முறைப்படுத்தியது. இந்தச் சமநிலை இரு தரப்பையும் அரசியல் களத்திற்குள் நுழைய நிர்ப்பந்தித்தது. அங்கு போர்க்கள வலிமையைப் போலவே சட்டபூர்வ அங்கீகாரம், நிர்வாகம் மற்றும் சர்வதேசப் பார்வையும் முக்கியமானதாக மாறின.
இந்த ஒப்பந்தத்தின் மிக முக்கிய அம்சம் “சமநிலை அந்தஸ்து” (Parity) ஆகும். “கட்டுப்பாட்டு எல்லைகளை” முறைப்படுத்தியதன் மூலம், வடக்கு மற்றும் கிழக்கின் கணிசமான பகுதிகளில் விடுதலைப் புலிகளின் அதிகாரத்தை இந்த ஒப்பந்தம் மறைமுகமாக ஏற்றுக்கொண்டது. நடைமுறையில், இது ஒரு இரட்டை ஆட்சி முறையை உருவாக்கியது. இங்கு விடுதலைப் புலிகள் முறையான சர்வதேச அங்கீகாரமின்றி ஒரு நிழல் அரசாங்கமாக (De facto state) இயங்கினர். ஸ்காண்டிநேவிய நாடுகளைச் சேர்ந்த போர்நிறுத்த கண்காணிப்புக் குழுவின் (SLMM) வருகை ஒரு பாதுகாப்பான சூழலை வழங்கியது. மக்கள் சுமார் நான்கு ஆண்டுகள் பெரும் போரின்றி வாழ்ந்தனர்.
பொருளாதாரத் திறப்பு மற்றும் வன்னியில் தமிழீழ அரசு உருவாக்கம்
A9 நெடுஞ்சாலை திறக்கப்பட்டது தனிமைப்படுத்தப்பட்ட வன்னிப் பகுதியை பொருளாதார மற்றும் நிர்வாகச் செயல்பாடுகளின் மையமாக மாற்றியது. இது விடுதலைப் புலிகள் ஒரு நிலப்பரப்பை நிர்வகிக்கும் மற்றும் கட்டமைக்கப்பட்ட ஆட்சி முறைகளை நிறுவும் திறனை வெளிப்படுத்தியது. ஓமந்தை போன்ற சோதனைச் சாவடிகளில் முறைப்படுத்தப்பட்ட சுங்கம் மற்றும் வரி விதிப்பு வழிமுறைகள் செயல்படுத்தப்பட்டன.
இவை நிர்வாக ஒழுக்கத்தையும் நிறுவனத் திறனையும் பிரதிபலித்தன. விடுதலைப் புலிகள் சிவில் நிர்வாகம், காவல் துறை மற்றும் நீதி வழங்கும் கட்டமைப்புகளை மேம்படுத்தி, ஓர் ஆயுதப் போராட்ட இயக்கம் ஒரு நிர்வகிக்கும் அதிகாரமாக மாறியதை உறுதிப்படுத்தினர்.
உயர்மட்ட இராஜதந்திரம் — போராட்டத்திலிருந்து அரசியல் மேடைக்கு
போர்நிறுத்த காலம், ஆயுதப் போராட்டத்திலிருந்து இராஜதந்திர ஈடுபாட்டிற்கு வழிவகுத்தது. அன்டன் பாலசிங்கம் மற்றும் சு.ப. தமிழ்ச்செல்வன் போன்ற தலைவர்கள் சர்வதேச அரங்கில் இயக்கத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினர்.
2002 டிசம்பரில் ஒஸ்லோவில் நடைபெற்ற பேச்சுவார்த்தை, ஒரு கூட்டாட்சி தீர்வை ஆராய்ந்த முக்கிய தருணமாக இருந்தது. இது முழுமையான பிரிவினை கோரிக்கையிலிருந்து உள்நாட்டு தன்னாட்சிக்கான மாற்றத்தை சுட்டிக்காட்டியது.
இது ஒரு அரசியல் சோதனையாக இருந்தது—இலங்கை அரசு உண்மையான அரசியல் மாற்றத்திற்கு தயாரா என்ற கேள்விக்கு பதில் தேடும் முயற்சி.
இடைக்கால சுயாட்சிக் கட்டமைப்பு (ISGA) — இணை அரசின் வரைபடம்
2003-இல் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட இடைக்கால தன்னாட்சி அதிகாரசபை (ISGA) முன்மொழிவு, வடக்கு மற்றும் கிழக்கிற்கான ஒரு விரிவான ஆட்சி கட்டமைப்பை முன்வைத்தது. இது நிதி மேலாண்மை, நீதித்துறை அதிகாரம், நிலம் மற்றும் கடல் வளங்கள் மீதான கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியிருந்தது. மனித உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கும் உள்ளடக்கிய நிர்வாகத்தை உறுதி செய்வதற்கும் இதில் விதிகள் இருந்தன. இருப்பினும், தென்னிலங்கை அரசியல்வாதிகள் இது நாட்டின் இறையாண்மைக்கு எதிரானது எனக் கூறி எதிர்த்ததால் இது நடைமுறைக்கு வரவில்லை.
2004 சுனாமி — நிர்வாக திறனின் சோதனை
2004 டிசம்பரில் ஏற்பட்ட சுனாமி பேரழிவு, இரு தரப்பினரின் நிர்வாக திறனை வெளிப்படுத்தியது. விடுதலைப் புலிகள் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த பகுதிகளில், மீட்பு மற்றும் நிவாரண பணிகள் விரைவாக முன்னெடுக்கப்பட்டன.
இடம்பெயர்ந்த மக்களுக்கு முகாம்கள் அமைத்தல், உதவி விநியோகம் மற்றும் சுகாதார பாதுகாப்பு ஆகியவை ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட முறையில் நடைபெற்றன.
மாறாக, அரசின் நடவடிக்கைகள் தாமதங்களும் சீரற்ற விநியோகங்களும் காரணமாக விமர்சிக்கப்பட்டன. P-TOMS எனும் கூட்டு அமைப்பு அரசியல் மற்றும் சட்ட தடைகளால் செயலிழந்தது.
இது, ஒருங்கிணைந்த நிர்வாகம் எவ்வளவு கடினம் என்பதை வெளிப்படுத்தியது.
கருணா பிளவு — உள் முரண்பாடும் அதன் விளைவுகளும்
2004-இல் விநாயமூர்த்தி முரளிதரன் (கருணா) வெளியேறியது இயக்கத்திற்குள் ஒரு பெரிய பிளவை ஏற்படுத்தியது. இது கிழக்கு மாகாணத்தில் அமைப்பின் ஒற்றுமையை பலவீனப்படுத்தியதுடன், ஒரு நிழல் போருக்கும் (Shadow war) புலனாய்வுத் தாக்குதல்களுக்கும் வழிவகுத்தது. இது இயக்கத்தின் நீண்டகால மூலோபாயத் திட்டங்களுக்குப் பெரும் சவாலாக அமைந்தது.
9/11க்குப் பிந்தைய உலகளாவிய மாற்றம்
செப்டம்பர் 11 தாக்குதல்களுக்கு பிந்தைய உலக அரசியல், ஆயுத இயக்கங்களின் மீதான பார்வையை முற்றிலும் மாற்றியது. விடுதலை இயக்கங்களுக்கும் பயங்கரவாத அமைப்புகளுக்கும் இடையிலான வித்தியாசம் மங்கியது.
இதன் விளைவாக, சர்வதேச அளவில் கட்டுப்பாடுகள் அதிகரித்தன. இராஜதந்திர இடைவெளி குறைந்தது.
2006ஆம் ஆண்டு ஐரோப்பிய ஒன்றியத் தடை, இந்த மாற்றத்தின் உச்சமாக இருந்தது. இது இயக்கத்தின் இராஜதந்திர வெளியைச் சுருக்கியது.
உலகளாவிய இராணுவ கூட்டணியின் உருவாக்கம்
இந்தக் காலகட்டத்தில், இலங்கை அரசு இந்தியா, சீனா, பாகிஸ்தான் மற்றும் அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகளுடன் உறவை வலுப்படுத்தியது.
இதன் மூலம் நவீன ஆயுதங்கள், புலனாய்வு தகவல்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப உதவிகள் கிடைத்தன. இது போர்திறனை அதிகரித்தது.
இந்த மாற்றம், உள்நாட்டு மோதலை ஒரு சர்வதேச அரசியல் சூழலில் இணைத்தது.
முடிவு — பொற்காலத்தின் முரண்பாடு
2002 முதல் 2006 வரையிலான காலம் ஒரு சிக்கலான மற்றும் முரண்பாடான கட்டமாகும். இது அரசியல் ஈடுபாடு மற்றும் நிர்வாக வளர்ச்சியின் காலமாகவும், அதே சமயம் சர்வதேச அளவில் தனிமைப்படுத்தப்படும் பொறிக்குள் சிக்கிய காலமாகவும் இருந்தது. இராஜதந்திர ரீதியாக விரிவடைந்த அதே வேளையில், உலகளாவிய அரசியல் மாற்றங்களால் தனிமைப்படுத்தப்பட்டதே இந்த “பொற்காலத்தின்” கசப்பான உண்மை.
பாகம் 5 நிறைவுற்றது
அடுத்த பகுதி: பாகம் 6
இக்கட்டுரையின் மிக முக்கியமான இறுதிக் கட்டமான “பகுதி ❻: இறுதிப் போர், முள்ளிவாய்க்கால் மற்றும் அணையாத தமிழ் தேசியத் தீ” பற்றியது
எழுதியவர்: ஈழத்து நிலவன்
தமிழ்த் தேசிய வரலாற்று ஆய்வாளர் | உலக அரசியல், பொருளாதாரம், உளவுத்துறை மற்றும் இராணுவ விவகார ஆய்வாளர்
28/04/2026
இக்கட்டுரையில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ள கருத்துக்கள் ஆசிரியரின் சொந்தக் கருத்துக்களே தவிர, அவை அமிழ்துவின் தலையங்க நிலைப்பாட்டைப் பிரதிபலிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.