மட்டக்களப்பில் கேணல் ரமணன் மற்றும் தமிழ் கொரில்லா புலனாய்வுத்துறையின் பரிணாம வளர்ச்சி
கிழக்கிலங்கையில் போர், புலனாய்வு, எதிர்ப்பு மற்றும் நினைவாற்றல் பற்றிய ஒரு வரலாற்று வரைகலை
அறிமுகம் — போரின் கிழக்கு முன்னணி
இலங்கைத் தீவின் இனஅரசியல் மோதல்களையும் தமிழீழ ஆயுதப் போராட்டத்தின் வரலாறையும் ஆராயும்போது, வடக்கின் பெரும் சமர்களை மட்டும் மையப்படுத்தி முழுமையான புரிதலை அடைய முடியாது. யாழ்ப்பாணம், கிளிநொச்சி, முல்லைத்தீவு, ஆனையிறவு போன்ற இடங்கள் உலகளாவிய அரசியல் மற்றும் இராணுவ ஆய்வுகளில் அடிக்கடி இடம்பெற்றாலும், கிழக்கிலங்கையின் மட்டக்களப்பு மற்றும் அம்பாறை மாவட்டங்கள் முற்றிலும் வேறுபட்ட போர் இயல்பை உருவாக்கியிருந்தன. அந்தப் போர் வெறும் இராணுவ மோதல் அல்ல; அது உளவியல் அழுத்தம், மறைமுகத் தாக்குதல், ஊடுருவல், உளவுத்துறைச் சதிகள், கிராம அடிப்படையிலான உயிர்வாழ்வு மற்றும் மக்களுடன் கலந்திருந்த கொரில்லா இயக்கங்களின் அரசியல்-இராணுவத் தொடர்ச்சியின் கலவையாக இருந்தது.
கிழக்கின் நிலவியல் அமைப்பு இந்தப் போரின் தன்மையை தீர்மானித்த மிக முக்கியமான கூறாக அமைந்தது. உப்பங்கழிகள், அடர்ந்த புதர்க்காடுகள், நெல் வயல்கள், நீர்வழிகள், சதுப்புநிலங்கள், குறுக்கு நடைபாதைகள் மற்றும் இடைவிடாத கிராமத் தொடர்ச்சிகள், மரபுவழி இராணுவங்களின் இயந்திர நகர்வுகளுக்கு சவாலாக இருந்தன. ஆனால் அதே நிலப்பரப்பு, கொரில்லாப் போராளிகளுக்கு மறைவையும் நகர்வுத்திறனையும் வழங்கியது. இங்கே இராணுவ பலத்தை விட நிலப்பரப்பு அறிவு முக்கியமானது; பெரிய ஆயுதத்தை விட தகவல் முக்கியமானது; கண்காணிப்பு கோபுரங்களை விட கிராம மக்களின் நம்பிக்கை சக்திவாய்ந்ததாக இருந்தது.
இந்தச் சூழலில்தான் கேணல் ரமணன் போன்ற ஆளுமைகள் உருவாகினர். அவர் வெறும் களத் தளபதி அல்லர். கிழக்கில் உருவெடுத்த புலனாய்வு சார்ந்த கொரில்லாப் போரின் ஒரு உயிர்ப்படிமம். அவரின் வாழ்க்கைப் பயணம், மட்டக்களப்பின் போரியல் பரிணாம வளர்ச்சியோடு இணைந்த ஒரு தனித்துவமான வரலாற்றுப் பாதையாக மாறியது.
பாலுகாமம் — ஒரு கொரில்லா சூழலின் உருவாக்கம்
கந்தையா உலகநாதன் என்ற இயற்பெயருடன் பிறந்த ரமணன், மட்டக்களப்பின் பாலுகாமம் என்னும் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர். வெளிப்படையாகப் பார்த்தால், பாலுகாமம் மற்ற கிழக்குத் தமிழ் கிராமங்களைப் போலவே விவசாயம், மீன்பிடி, கிராமியக் கலாசாரம், வாய்மொழிப் பாரம்பரியம் மற்றும் குடும்ப அடிப்படையிலான சமூக அமைப்புகளால் உருவான அமைதியான சூழலைக் கொண்டிருந்தது. ஆனால், அரசியல் வன்முறைகள் தீவிரமடைந்தபோது, இந்தப் புவியியல் சூழல் வேறொரு அடையாளத்தைப் பெற்றது.
கிழக்கின் கிராமங்கள் இராணுவ வரைபடங்களில் வெறும் குடியிருப்புகளாகத் தோன்றியிருந்தாலும், போராளிகளுக்கு அவை உயிர்வாழ்வின் வழித்தடங்களாக இருந்தன. நீர்வழிகள் மறைவான நகர்வுகளுக்குப் பயன்பட்டன; வயல்வெளிகள் தற்காலிகத் தஞ்சங்களாக மாறின; சதுப்புநிலங்கள் இராணுவத் துரத்தல்களை மந்தப்படுத்தின. பல சமயங்களில், நிலப்பரப்பே போரின் ஒரு செயற்பாட்டுக் கூறாக மாறியது.
ரமணன் கல்வி கற்ற கண்டமணி மகா வித்தியாலயம் கூட பின்னர் போரின் அரசியல் மற்றும் இராணுவச் சூழலுக்குள் இழுக்கப்பட்டது. தமிழ்ப் பகுதிகளில் இருந்த பல பாடசாலைகளைப் போலவே, அது கல்வி நிறுவனமாக மட்டும் இல்லாமல் அகதி முகாமாகவும், இரகசியச் சந்திப்பு இடமாகவும், சில நேரங்களில் தற்காலிக பாதுகாப்பு நிலையாகவும் மாறியது. இதுவே கிழக்கிலங்கையில் பொதுமக்கள் வாழ்வுக்கும் போருக்கும் இடையிலான எல்லைகள் எவ்வாறு மங்கின என்பதற்கான எடுத்துக்காட்டாகும்.
1980களின் நடுப்பகுதியில் வளர்ந்த தமிழ் இளைஞர்களுக்கு, ஆயுதப் போராட்டம் ஒரு அரசியல் கோஷமாக மட்டும் தோன்றவில்லை. அது அவர்களின் அன்றாட வாழ்க்கையின் தொடர்ச்சியாகவே மாறியது. இடப்பெயர்வு, இராணுவச் சுற்றிவளைப்பு, காணாமல் போதல்கள், தாக்குதல்கள் மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்பின்மை ஆகியவை பல இளைஞர்களை ஆயுத இயக்கங்களின் பக்கம் தள்ளின.
அத்தகைய தலைமுறையின் ஒரு பிரதிநிதியாகவே ரமணன் உருவெடுத்தார்.
ஆரம்பகால போரியல் உருவாக்கம்
1980களின் நடுப்பகுதியில் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பில் இணைந்த ரமணன், மிக இளவயதிலேயே கிழக்கின் செயற்பாட்டு நிலப்பரப்புக்குள் நுழைந்தார். மட்டக்களப்பு மூன்றாம் பாசறையில் பயிற்சி பெற்ற அவர், ஆரம்ப நாட்களிலிருந்தே காடு, வயல், நீர்வழி மற்றும் கிராமச் சூழல்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட நகர்வுகளில் திறமையைக் காட்டியதாக அவரது சமகாலத்தவர்கள் பின்னர் நினைவுகூர்ந்தனர்.
அவர் நேரடி மோதலை விட கவனிப்பு, பொறுமை மற்றும் தந்திரோபாயக் கணக்கீட்டில் அதிக ஆர்வம் கொண்டிருந்தார் என்று கூறப்படுகிறது. இது கிழக்கின் போர்க்களத்தில் மிகவும் முக்கியமான திறமையாக இருந்தது. ஏனெனில் அங்கு மரபுவழிப் போர் முனைகளோ நிலையான எல்லைகளோ இல்லை. எந்த நேரத்திலும் இராணுவ ரோந்து தோன்றலாம்; எந்த கிராமத்திலும் தகவல் வழங்குநர்கள் இருக்கலாம்; எந்த நகர்வும் உயிரிழப்புக்கு வழிவகுக்கலாம்.
இதனால், தகவலே உயிர்வாழ்வின் மையமாக மாறியது.
ரமணன் இந்த உண்மையை ஆரம்பத்திலேயே புரிந்துகொண்டவர்களில் ஒருவராகக் கருதப்பட்டார். அவர் உருவாக்கிய நகர்வுத் திட்டங்கள், மறைவிட அமைப்புகள், திடீர் தாக்குதல் உத்திகள் மற்றும் எதிரியின் நடமாட்டங்களை முன்கூட்டியே கணிக்கும் திறன்கள், பின்னர் அவரை ஒரு புலனாய்வு சார்ந்த களத் தளபதியாக மாற்றின.
இந்திய அமைதிப்படையும் கிழக்கின் இருண்ட காலமும்
1987ஆம் ஆண்டு இந்திய அமைதிப்படை (IPKF) கிழக்கிலங்கைக்குள் நுழைந்தபோது, போரின் இயல்பு மிகத் தீவிரமாக மாறியது. ஆரம்பத்தில் “அமைதிப்படை” என அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இந்திய இராணுவம், விரைவில் விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான நேரடி இராணுவ நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டது. இதன் விளைவாக மட்டக்களப்பு மற்றும் அம்பாறை பகுதிகள் கடுமையான இராணுவச் சூழலுக்குள் தள்ளப்பட்டன.
கிராமங்கள் சோதனைக்குட்பட்டன. பொதுமக்கள் கைதுசெய்யப்பட்டனர். காணாமல் போதல்கள் அதிகரித்தன. பழிவாங்கும் வன்முறைகள் பல இடங்களில் இடம்பெற்றன. இந்தச் சூழலில் கொரில்லா இயக்கங்கள் தங்களின் செயற்பாட்டு அமைப்புகளை மேலும் பரவலாக்கவும் மறைமுகப்படுத்தவும் வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தன.
அந்தக் காலகட்டத்திலேயே பாலுகாமம் கண்டமணி மகா வித்தியாலயத்திற்கு அருகில் இடம்பெற்ற தாக்குதல் நடவடிக்கை ரமணனின் ஆரம்பகால இராணுவத் திறமையை வெளிப்படுத்தியதாகப் பின்னர் குறிப்பிடப்பட்டது. மனித வேட்டைக்காக வந்த ஆயுதப்படையினரை குறிவைத்து நடத்தப்பட்ட அந்தத் திடீர் தாக்குதல், கிழக்கின் கொரில்லாப் போரின் அடையாளங்களைக் கொண்டிருந்தது — வேகம், மறைவு, திடீர்த்தன்மை மற்றும் உடனடி பின்வாங்கல்.
போராளிகள் அனைவரும் பாதுகாப்பாக வெளியேறும் வரை களத்தில் கடைசியாக நின்று நகர்ந்தவர் ரமணன் எனக் கூறப்பட்டது. அப்போது அவருக்கு இருபத்தியொரு வயதே.
இந்தச் சம்பவம், கிழக்கின் போராளி வட்டாரங்களில் அவருக்கு தனித்துவமான மதிப்பை உருவாக்கியது.
குடும்பம், தியாகம் மற்றும் போரின் சமூகச் சுமை
ரமணனின் வாழ்க்கை தனிப்பட்ட போராளி வரலாறு மட்டுமல்ல. அது முழு குடும்பங்கள் எவ்வாறு போரின் சுழற்சிக்குள் இழுக்கப்பட்டன என்பதற்கான பிரதிபலிப்பாகவும் உள்ளது.
அவரது உடன்பிறப்புகள் பலரும் தமிழ்த் தேசியப் போராட்டத்தின் வெவ்வேறு நிலைகளில் பங்கேற்றிருந்தனர். அவரது ஒரு சகோதரர் இந்திய இராணுவ நடவடிக்கைகளின்போது கொல்லப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. மற்ற குடும்ப உறுப்பினர்களும் ஆயுத இயக்கங்களோடு அல்லது தமிழீழ நிர்வாகக் கட்டமைப்புகளோடு தொடர்புபட்டிருந்தனர்.
இந்த அனுபவங்கள் மட்டக்களப்பில் ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்கள் எதிர்கொண்ட பொதுவான யதார்த்தமாக இருந்தன. ஆயுத இயக்கங்களோடு தொடர்புடைய குடும்பங்கள் தொடர்ச்சியான கண்காணிப்பு, சொத்து அழிவு, இடப்பெயர்வு மற்றும் அச்சுறுத்தல்களுக்கு உள்ளாகின. வீடுகள் தாக்கப்பட்டன; கிராமங்கள் சுற்றிவளைக்கப்பட்டன; பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளும் கூட பாதுகாப்பற்ற சூழலுக்குள் தள்ளப்பட்டனர்.
இதனால், போர் வெறும் போர்க்களத்தில் மட்டுமல்ல — வீடுகளுக்குள்ளும் குடும்ப உறவுகளுக்குள்ளும் ஊடுருவியது.
புலனாய்வு போரின் வடிவமைப்பாளர்
1990களின் நடுப்பகுதிக்குப் பின்னர், ரமணன் மட்டக்களப்பின் புலனாய்வு சார்ந்த இராணுவச் செயற்பாடுகளில் முக்கியமான இடத்தைப் பெற்றிருந்தார். அவரது திறமை வெறும் தாக்குதல்களில் இல்லை; தகவல் வலைப்பின்னல்கள் உருவாக்குதல், எதிரி நகர்வுகளை முன்கூட்டியே கண்டறிதல், ஊடுருவல்களை முறியடித்தல் மற்றும் உளவியல் அழுத்தங்களை உருவாக்குதல் ஆகியவற்றிலேயே இருந்தது.
கிழக்கின் போர்க்களம் மிகவும் சிக்கலானதாக இருந்தது. பல்வேறு ஆயுதக் குழுக்கள், தகவல் வழங்குநர்கள், உளவுத்துறை முகவர்கள், பிராந்திய விசுவாசங்கள் மற்றும் அரசியல் பிளவுகள் நிரம்பிய அந்தச் சூழலில், நேரடி போரை விட தகவல் போர் மிகவும் முக்கியமானதாக மாறியது.
இந்தச் சூழலில் ரமணன் ஒரு புதிய வகை களத் தளபதியாக உருவெடுத்தார் — அவர் தாக்குதலை நடத்துவதற்கு முன் தகவலைக் கட்டுப்படுத்த முயன்றார். எதிரியின் மனநிலையை பாதிப்பது, நகர்வுகளை குழப்புவது, திடீர் அச்ச உணர்வை உருவாக்குவது ஆகியவற்றை அவர் போரியல் உத்தியாகப் பயன்படுத்தியதாகச் சொல்லப்படுகிறது.
அவரை இலக்குவைத்து பல்வேறு சதிகள் திட்டமிடப்பட்டபோதும், அவை பெரும்பாலும் முறியடிக்கப்பட்டதாக அவரது முன்னாள் தோழர்கள் நினைவுகூர்ந்தனர். இதுவே அவரின் புலனாய்வு திறனைப் பற்றிய ஒரு தனித்துவமான புகழை உருவாக்கியது.
கருணா பிளவு மற்றும் நிழல் யுத்தத்தின் உச்சம்
2004ஆம் ஆண்டு கருணா அம்மான் தலைமையிலான பிளவு, கிழக்கிலங்கையின் தமிழ் ஆயுத இயக்க வரலாற்றில் மிகப் பெரிய உள்நாட்டு நெருக்கடியாக அமைந்தது. இந்த முறிவு வெறும் அரசியல் கருத்து வேறுபாடு அல்ல; அது ஆயுத மோதல், இலக்கு வைக்கப்பட்ட படுகொலைகள், ஊடுருவல் மற்றும் பிராந்தியக் கட்டுப்பாட்டுக்கான உள்நாட்டு யுத்தமாக மாறியது.
இந்தக் காலகட்டத்தில் ரமணன் மீண்டும் முக்கியமான புலனாய்வு செயற்பாட்டாளராக முன்னிலைக்கு வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. மட்டக்களப்புக்குள் மறைமுகமாக நுழைந்து, விசுவாச வலைப்பின்னல்களை மறுசீரமைத்தல், தகவல் தொடர்புகளை மீள உருவாக்குதல் மற்றும் உளவியல் நிலைப்பாட்டை மீட்டெடுத்தல் போன்ற பணிகளில் அவர் ஈடுபட்டதாகப் பல நினைவுகள் குறிப்பிடுகின்றன.
இந்தப் போராட்டம் திறந்த போர்க்களத்தில் நடந்ததல்ல. அது நிழல்களுக்குள் நடந்தது.
தகவல் வழங்குநர்கள், இரகசிய நகர்வுகள், மறைமுகத் தாக்குதல்கள், திடீர் காணாமல் போதல்கள் மற்றும் எதிர்-புலனாய்வு நடவடிக்கைகள் இந்தக் காலத்தின் அடையாளங்களாக மாறின. உலகின் பல கிளர்ச்சி இயக்கங்களிலும் காணப்படும் ஒரு பொதுவான உண்மை இங்கேயும் வெளிப்பட்டது — வெளிப்புற எதிரியை விட உள்நாட்டு பிளவுகளே மிக ஆபத்தானவை.
போராளியைத் தாண்டிய மனிதர்
ரமணனைப் பற்றிய நினைவுகள், அவரை வெறும் இராணுவத் தளபதியாக மட்டும் சித்தரிப்பதில்லை. அவர் கலை, பாடல், சமூக உறவு மற்றும் போராளிகளின் மன உறுதியை மேம்படுத்தும் நடவடிக்கைகளிலும் ஈடுபட்டிருந்ததாக பலர் நினைவுகூருகின்றனர்.
முகாம்களில் நடந்த கலைநிகழ்ச்சிகள், நினைவு தினங்கள், விளையாட்டு நிகழ்வுகள் மற்றும் சமூகச் சந்திப்புகளில் அவர் செயற்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இது ஆயுத இயக்கங்கள் வெறும் இராணுவ அமைப்புகளாக மட்டுமின்றி, பண்பாட்டு மற்றும் அரசியல் அடையாளங்களையும் உருவாக்க முயன்றன என்பதற்கான எடுத்துக்காட்டாகும்.
2004ஆம் ஆண்டு சுனாமிக்குப் பின்னர், கிழக்கிலங்கையில் ஏற்பட்ட மனிதாபிமான நெருக்கடியின்போது, பொதுமக்கள் நிவாரணப் பணிகளிலும் அவர் ஈடுபட்டதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. இதன் மூலம், போராளி, நிர்வாகி, சமூக அமைப்பாளர் மற்றும் நிவாரணப் பணியாளர் ஆகிய பாத்திரங்கள் பல நேரங்களில் ஒன்றோடொன்று கலந்திருந்தன என்பது தெளிவாகிறது.
இறுதி நாட்களும் நினைவுகளின் தொடர்ச்சியும்
2006 மே 21ஆம் தேதி, போர்நிறுத்த ஒப்பந்தம் முறிவடைந்து கொண்டிருந்த ஒரு பதற்றமான சூழலில், வவுணதீவுப் பகுதியில் பாதுகாப்பு நிலைகளைப் பார்வையிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது ரமணன் இலக்கு வைக்கப்பட்ட துப்பாக்கிச் சூட்டில் கொல்லப்பட்டார்.
அவரது மரணம், கிழக்கின் அனுபவமிக்க புலனாய்வு மற்றும் களத் தளபதிகளில் ஒருவரின் இழப்பாகக் கருதப்பட்டது. ஆனால் வரலாற்று ரீதியாகப் பார்த்தால், அது அதைவிடப் பெரிதான ஒன்றைக் குறிக்கிறது. நீண்டகால இராணுவமயமாக்கல், இடப்பெயர்வு, நிழல் யுத்தம் மற்றும் அரசியல் வன்முறைகளால் வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு தலைமுறையின் சிதைவைக் குறிக்கிறது.
இன்று மட்டக்களப்பின் வயல்வெளிகள், உப்பங்கழிகள், சதுப்புநிலங்கள் மற்றும் அமைதியாகத் தோன்றும் கிராமங்கள், அந்தக் காலத்தின் மறைக்கப்பட்ட நினைவுகளை இன்னும் சுமந்து நிற்கின்றன.
முடிவுரை — கிழக்கின் நீடிக்கும் நிழல்கள்
கேணல் ரமணனின் வரலாறு, ஒரே நேரத்தில் பல அடுக்குகளைக் கொண்டது. அது ஒரு தனிப்பட்ட போராளியின் வாழ்க்கைக் குறிப்பாக மட்டுமல்ல; கிழக்கிலங்கையின் இராணுவமயமாக்கப்பட்ட சமூக வரலாற்றின் ஒரு சுருக்கமாகவும் உள்ளது.
அவரது வாழ்க்கை, கிழக்கின் கொரில்லாப் போரியல் பரிணாம வளர்ச்சி, புலனாய்வு சார்ந்த எதிர்ப்புக் கட்டமைப்புகள், உள்நாட்டு பிளவுகள், சமூகச் சிதைவுகள் மற்றும் நீண்டகால ஆயுத மோதல்களின் உளவியல் தாக்கங்களை பிரதிபலிக்கிறது.
ஆதரவாளர்களுக்கு அவர் அர்ப்பணிப்பு மற்றும் தந்திரோபாயத் திறனின் சின்னம். விமர்சகர்களுக்கு அவர் ஒரு ஆயுத கிளர்ச்சி இயக்கத்தின் பகுதி. ஆனால் வரலாற்று ஆய்வாளர்களுக்கு, ரமணன் போன்ற ஆளுமைகள் மிகவும் சிக்கலான அரசியல் மற்றும் சமூகச் சூழல்களின் விளைபொருட்களாகத் தோன்றுகின்றனர்.
இன்றும் கூட, மட்டக்களப்பின் நிலப்பரப்பில் — காற்றின் சலசலப்பிலும், கைவிடப்பட்ட பாதைகளிலும், அமைதியான நீர்நிலைகளிலும் — கிழக்கின் அந்த நீண்ட நிழல் யுத்தத்தின் எதிரொலி வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது.
எழுதியவர்: ஈழத்து நிலவன்
தமிழ்த் தேசிய வரலாற்றாசிரியர் | உலக அரசியல், பொருளாதாரம், புலனாய்வு மற்றும் இராணுவ விவகாரங்களின் ஆய்வாளர்
21/05/2026
