முன்னுரை (1977–1983): அழுத்தத்திற்குள் சிக்கிய சமூகம்
1977 மற்றும் 1983-க்கு இடைப்பட்ட காலம் இலங்கையின் இன மற்றும் அரசியல் பதற்றங்களில் ஒரு தீர்க்கமான தீவிரமடைதலைக் குறித்தது. 1977 பொதுத் தேர்தலில், தமிழ் ஐக்கிய விடுதலை முன்னணி (TULF) தமிழ் மக்கள் செறிந்து வாழும் பகுதிகளில் அமோக வெற்றியைப் பெற்றது. இது அரசியல் சுயாட்சி மற்றும் கட்டமைப்பு சீர்திருத்தத்திற்கான வளர்ந்து வரும் கோரிக்கையைப் பிரதிபலித்தது.
இருப்பினும், இந்த தேர்தல் முடிவு ஒரு நிலையான அரசியல் பேச்சுவார்த்தையாக மாறவில்லை. மாறாக, அதற்கு அடுத்த ஆண்டுகள் தொடர்ச்சியான அமைதியின்மை, பாதுகாப்பற்ற சூழல் மற்றும் இனவாத வன்முறைகளால் சூழப்பட்டிருந்தன. 1977 மற்றும் 1981-இல் நிகழ்ந்த சம்பவங்கள் தமிழ் மக்களிடையே ஒரு ஆழமான பாதுகாப்பற்ற உணர்வை ஏற்படுத்தியதுடன், அரசியலமைப்பு ரீதியிலான வழிகள் பெருகிய முறையில் பயனற்றவை என்ற கருத்தை வலுப்படுத்தின.
இக்காலகட்டத்தின் மிக முக்கியமான அடையாள நிகழ்வுகளில் ஒன்று யாழ் பொது நூலகம் எரிக்கப்பட்டதாகும் (1981). பல்லாயிரக்கணக்கான அரிய கையெழுத்துப் பிரதிகள், வரலாற்று ஆவணங்கள் மற்றும் கலாச்சாரக் காப்பகங்களைக் கொண்டிருந்த இந்த நிறுவனம் அழிக்கப்பட்டது, வெறும் புத்தகங்களை எரிப்பதாக மட்டும் பார்க்கப்படவில்லை; மாறாக அது ஒரு இனத்தின் கூட்டு நினைவாற்றல் மற்றும் அறிவுசார் பாரம்பரியத்தை அழிப்பதாகவே பரவலாகக் கருதப்பட்டது.
ஜூலை 1983: ஒரு திருப்புமுனைக் கட்டம்
1983 ஜூலையில், இலங்கை தனது சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய வரலாற்றில் மிக முக்கியமான மற்றும் அதிர்ச்சிகரமான ஒரு அத்தியாயத்தை எதிர்கொண்டது. இது பொதுவாக ‘கறுப்பு ஜூலை’ என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஒரு பதுங்கித் தாக்குதலில் ராணுவத்தினர் கொல்லப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, நாட்டின் பல பகுதிகளில் தமிழர்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள் வெடித்தன. இந்த வன்முறையின் அளவு மிகப்பெரிய உயிரிழப்புகளை ஏற்படுத்தியதுடன், ஆயிரக்கணக்கான வீடுகள் மற்றும் வணிக நிறுவனங்கள் அழிக்கப்படவும், பெருமளவிலான பொதுமக்கள் இடம்பெயரவும் வழிவகுத்தது.
இக்காலகட்டம் ஒரு பெரிய வெளிநாட்டுப் புலம்பெயர்வின் தொடக்கத்தையும் குறித்தது, இது உலகளாவிய தமிழ்ப் புலம்பெயர் சமூகம் உருவாக வழிவகுத்தது. ஐரோப்பா, வட அமெரிக்கா மற்றும் பிற நாடுகளுக்கு இடம்பெயர்ந்த இந்த மக்கள், வன்முறையின் நினைவுகளையும் தமது தாயகம் சார்ந்த அரசியல் அபிலாஷைகளையும் தம்முடன் சுமந்து சென்றனர்.
பல ஆய்வாளர்களின் கருத்துப்படி, ஜூலை 1983 ஒரு தீர்க்கமான பிளவை ஏற்படுத்தியது. இது மோதலை ஒரு அரசு கட்டமைப்பிற்குள்ளான அரசியல் போட்டியிலிருந்து, நீண்டகால மற்றும் ஆழமாக வேரூன்றிய ஆயுதப் போராட்டமாக மாற்றிய புள்ளியாக அமைந்தது.
நிறுவன ரீதியான பரிணாமமும் மையப்படுத்தலும்
1980-களின் தொடக்கத்திலும் பாதியிலும், வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில் இயங்கி வந்த போராட்ட இயக்கங்கள் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றத்திற்கு உள்ளாகின. அவற்றில், தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் மிகவும் கட்டமைக்கப்பட்ட மற்றும் மையப்படுத்தப்பட்ட இயக்கங்களில் ஒன்றாக உருவெடுத்தது.
வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் அவர்களின் தலைமையின் கீழ், அந்த அமைப்பு அரசியல் ஒருங்கிணைப்பையும் இராணுவ நடவடிக்கைகளையும் இணைக்கும் ஒரு படிநிலை கட்டமைப்பை உருவாக்கியது.
இந்த மாற்றத்தின் முக்கிய கூறுகளாவன:
• நீண்டகால மூலோபாயத்தை ஒருங்கிணைக்கும் ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட தலைமை.
• பெருகிய முறையில் சிறப்புப் படைகளுடன் கூடிய இராணுவத் திறன்களின் விரிவாக்கம்.
• பொதுமக்கள் மற்றும் வெளிநாட்டு சக்திகளுடன் தொடர்புகொள்ளும் அரசியல் பிரிவின் வளர்ச்சி.
இந்தக் கட்டம், சிதறிக்கிடந்த ஆயுதப் போராட்டத்திலிருந்து மிகவும் நிறுவனமயப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் ஒழுக்கமான ஒரு கிளர்ச்சிக் கட்டமைப்பை நோக்கிய மாற்றத்தைப் பிரதிபலித்தது.
கொரில்லாப் போரிலிருந்து நிலப்பரப்பு மூலோபாயம் வரை
இக்காலகட்டத்தின் ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட அம்சம் செயல்பாட்டு மூலோபாயத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றமாகும். போராட்ட இயக்கங்கள் சிறிய அளவிலான கொரில்லா உத்திகளை மட்டும் நம்பியிருக்காமல், நிலப்பரப்பைக் கைப்பற்றித் தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்க முயன்றன.
இந்த மாற்றத்திற்குத் தேவையானது:
• முறையான பயிற்சித் திட்டங்கள் மற்றும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட முகாம்கள்.
• வலுவான உள் ஒழுக்கம் மற்றும் ஒழுங்குமுறைகள்.
• பல பிராந்தியங்களில் நடவடிக்கைகளை ஒருங்கிணைத்தல்.
மின்னல் வேகத் தாக்குதல் உத்திகளிலிருந்து நிலப்பரப்பு சார்ந்த மூலோபாயத்திற்கு மாறியது, மோதலின் தன்மை மற்றும் அளவில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க மாற்றத்தைக் குறித்தது.
கிழக்கு மாகாணம்: மூலோபாயப் போட்டியின் மையம்
திருகோணமலை, மட்டக்களப்பு மற்றும் அம்பாறை ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய கிழக்கு மாகாணம், மூலோபாய மற்றும் அரசியல் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு மண்டலமாக உருவெடுத்தது.
அதன் பன்முகத்தன்மை கொண்ட மக்கள் தொகை மற்றும் புவியியல் நிலை ஆகியவை பல்வேறு தரப்பினரின் உரிமை கோரல்களுக்கும் அதிகரித்த பதற்றங்களுக்கும் மையப்புள்ளியாக அமைந்தது. பிராந்தியத்தின் மீதான கட்டுப்பாடு பல தரப்பினராலும் இன்றியமையாததாகக் கருதப்பட்டது, இது தீவிரமான மோதல் போக்குகளுக்குப் பங்களித்தது.
கிழக்கு மாகாணம் இவ்வாறு அடையாளம், நிலப்பரப்பு மற்றும் ஆட்சிமுறை சார்ந்த கேள்விகள் சந்திக்கும் ஒரு சிக்கலான களமாக மாறியது.
மோதலின் சர்வதேச பரிமாணம்
1980-களின் நடுப்பகுதியில், இந்த மோதல் சர்வதேச கவனத்தை ஈர்க்கத் தொடங்கியது. புலம்பெயர்ந்த சமூகங்களின் எழுச்சி, இது தொடர்பான உலகளாவிய விழிப்புணர்வையும் விவாதங்களையும் உருவாக்குவதில் முக்கிய பங்கு வகித்தது.
அரசியல் பரப்புரை, நிதி திரட்டும் வலையமைப்புகள் மற்றும் ஊடக ஈடுபாடு ஆகியவை இந்த மோதலை சர்வதேசமயமாக்கப் பங்களித்தன, இது ஒரு உள்நாட்டுப் பிரச்சினையை உலகளாவிய பரிமாணங்களைக் கொண்ட ஒன்றாக மாற்றியது.
முடிவுரை: மாற்றமடைந்த ஒரு மோதல்
1977 மற்றும் 1980-களின் நடுப்பகுதிக்கு இடையிலான காலம் இலங்கையின் அரசியல் நிலப்பரப்பில் ஒரு அடிப்படை மாற்றத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது.
இனவாத வன்முறை, அரசியல் முறிவு மற்றும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட கிளர்ச்சி இயக்கங்களின் எழுச்சி ஆகியவை தமிழ் தேசியக் கேள்வியை மறுசீரமைத்தன. ஒரு காலத்தில் அரசியலமைப்பு விவாதங்களுக்குள் முதன்மையாக கட்டமைக்கப்பட்டிருந்த விவகாரம், அடையாளம், நிலப்பரப்பு மற்றும் அரசு அதிகாரம் தொடர்பான கேள்விகளை உள்ளடக்கிய ஒரு நீண்டகால மற்றும் சிக்கலான மோதலாக உருவெடுத்தது.
இந்தக் கட்டம், அடுத்தடுத்த தசாப்தங்களில் வெளிப்படவிருந்த நீண்டகால மோதலுக்கான கட்டமைப்பு அடித்தளங்களை அமைத்தது.
பாகம் 2 நிறைவுற்றது
அடுத்து: பகுதி 3 – இந்திய-இலங்கை ஒப்பந்தம், இந்திய அமைதி காக்கும் படையின் (IPKF) பங்கு மற்றும் நிழல் ஆட்சி கட்டமைப்புகளின் தோற்றம்.
எழுதியவர்: ஈழத்து நிலவன்
தமிழ்த் தேசிய வரலாற்று ஆய்வாளர் | உலக அரசியல், பொருளாதாரம், உளவுத்துறை மற்றும் இராணுவ விவகார ஆய்வாளர்
13/04/2026
இக்கட்டுரையில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ள கருத்துக்கள் ஆசிரியரின் சொந்தக் கருத்துக்களே தவிர, அவை அமிழ்துவின் தலையங்க நிலைப்பாட்டைப் பிரதிபலிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
