நம் தமிழ்நாடு வாங்கிய கடன்: ₹10.71 இலட்சம் கோடி
ஒரு ஆண்டிற்கு வட்டி மட்டுமே: ₹69,113 கோடி
ஒரு நாளைக்கு வட்டி: ₹189.3 கோடி
ஒரு மாநிலத்தின் நிதிநிலை எவ்வளவு “அபாயகட்டத்தை” நோக்கிச் செல்கிறது என்பதை இந்த எண்கள் தெளிவுபடுத்துகின்றன.
இதனை இன்னும் ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ள சில ஒப்பீடுகள்:
வட்டியின் பிரம்மாண்டம் (Daily Interest)
ஒரு நாளைக்கு ₹189 கோடி வட்டி என்பது சாமானிய மனிதனால் கற்பனை செய்ய முடியாத தொகை.
• ஒரு மணி நேரத்திற்கு: சுமார் ₹7.89 கோடி
• ஒரு நிமிடத்திற்கு: சுமார் ₹13.1 லட்சம்
நாம் பேசிக்கொண்டிருக்கும் இந்த ஒரு நிமிடத்தில், தமிழக அரசு சுமார் ₹13 லட்சம் வட்டியாக மட்டுமே இழக்கிறது.
இந்த வட்டிப் பணத்தில் என்ன செய்திருக்கலாம்?
ஆண்டுக்கு வட்டியாகக் கட்டப்படும் ₹69,113 கோடி பணத்தைக் கொண்டு தமிழகத்தின் முகத்தையே மாற்றியிருக்க முடியும்:
• கல்வி: ஒவ்வொரு ஆண்டும் சுமார் 6,000 அதிநவீன அரசுப் பள்ளிகளை (Smart Schools) உருவாக்கியிருக்கலாம்
• மருத்துவம்: ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் 2 அல்லது 3 AIIMS தரத்திலான மருத்துவமனைகள் கட்டியிருக்கலாம்
• விவசாயம்: தமிழகத்தின் அனைத்து ஏரிகளையும் (சுமார் 39,000 ஏரிகள்) ஒரே ஆண்டில் தூர்வாரி, நவீனப்படுத்தியிருக்கலாம்
தனிநபர் கடன் சுமை
தமிழ்நாட்டின் மக்கள் தொகை சுமார் 8 கோடி எனக் கொண்டால்:
ஒவ்வொரு தமிழரின் தலையிலும் சுமார் ₹1,33,000 கடன் உள்ளது
இன்று பிறக்கும் ஒரு குழந்தை, தான் அழுவதற்கு முன்பே ஒரு லட்சம் ரூபாய்க்கும் அதிகமான கடனோடு பிறக்கிறது
ஆபத்தான எதிர்காலம்
வருமானத்தில் பெரும் பகுதி வட்டி கட்டவே சென்றுவிட்டால்:
• புதிய திட்டங்களுக்குப் பணம் இருக்காது
• சாலைகள், பாலங்கள் போன்ற பராமரிப்புப் பணிகள் முடங்கும்
• அரசு ஊழியர்களுக்குச் சம்பளம் வழங்கக்கூட மீண்டும் கடன் வாங்க வேண்டிய நிலை ஏற்படும்
இறுதி எச்சரிக்கை
இந்த ₹189 கோடி தினசரி வட்டி என்பது ஒரு “பொருளாதார வெடிகுண்டு”
மக்களே, நாம் தூங்கும்போதும், சாப்பிடும்போதும், வேலை செய்யும்போதும்… ஒவ்வொரு நிமிடமும் நம் வீட்டுப் பிள்ளைகளின் எதிர்காலப் பணத்திலிருந்து ₹13 லட்சம் வட்டியாக மட்டுமே போய்க்கொண்டிருக்கிறது.
இதற்குத் தீர்வு “இலவசங்கள்” அல்ல… தற்சார்பு பொருளாதாரமே!
எழுதியவர்:


ஈழத்து நிலவன்
தமிழ்த் தேசிய வரலாற்று ஆய்வாளர் | உலக அரசியல், பொருளாதாரம், உளவுத்துறை மற்றும் இராணுவ விவகார ஆய்வாளர்
23/04/2026
இக்கட்டுரையில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ள கருத்துக்கள் ஆசிரியரின் சொந்தக் கருத்துக்களே தவிர, அவை அமிழ்துவின் தலையங்க நிலைப்பாட்டைப் பிரதிபலிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
