அமைதிப்படை போர்வையில் வந்த அடக்குமுறைக்கு எதிராக அகிம்சையால் போராடிய தியாகச் சுடர் – 38வது ஆண்டு நினைவு நாள்
ஈழத் தமிழர் வரலாற்றில் தவிர்க்க முடியாத தியாகச் சின்னமாக விளங்கும் அன்னை பூபதி அவர்களின் 38வது நினைவு நாள் இன்று (ஏப்ரல் 19) தமிழ் உலகம் முழுவதும் உணர்வுபூர்வமாகக் கடைபிடிக்கப்படுகிறது. “அமைதிப்படை” என்ற பெயரில் தமிழீழத்தில் நுழைந்து மக்கள்மீது கடுமையான அடக்குமுறைகளை நிகழ்த்திய இந்திய படைகளுக்கு எதிராக, அகிம்சை வழியில் உயிர் தியாகம் செய்த அன்னையின் வரலாறு, இன்று வரை தமிழர் மனங்களில் ஆறாத காயமாகத் தங்கி உள்ளது.
1988 – போராட்டத்தின் பின்னணி
– 1987ஆம் ஆண்டு கையெழுத்தான இலங்கை–இந்திய ஒப்பந்தத்தின் பின்னர் தமிழீழத்தில் நுழைந்த இந்திய அமைதிக்காக்கும் படை, மிக விரைவில் ஆக்கிரமிப்பு சக்தியாக மாறியது. பொதுமக்கள் மீது மனித உரிமை மீறல்கள், கைது, சித்திரவதை மற்றும் பாலியல் வன்முறைகள் அதிகரித்தன. இந்த சூழலில் மட்டக்களப்பைச் சேர்ந்த அன்னை பூபதி, எந்தவித ஆயுதமுமின்றி “அகிம்சை” என்ற உயர்ந்த ஆயுதத்தைக் கொண்டு போராட முடிவு செய்தார்.
32 நாட்கள் நீடித்த உறுதியான போராட்டம்
– 1988 மார்ச் 19ஆம் தேதி, மட்டக்களப்பு மாமாங்கேஸ்வரர் ஆலயத்தில் அன்னை பூபதி தனது உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தைத் தொடங்கினார்.
முக்கிய கோரிக்கைகள்:
- இந்திய அமைதிப்படை உடனடியாக தாக்குதல்களை நிறுத்த வேண்டும்;
- நிபந்தனையற்ற போர் நிறுத்தம் அறிவிக்க வேண்டும்;
- தமிழர்களின் அன்றாட வாழ்க்கையை பாதிக்கும் அடக்குமுறைகள் நிறுத்தப்பட வேண்டும்;
தியாகத்தின் உச்சம்: அன்னையின் போராட்டம் 32 நாட்கள் நீடித்தது. எந்தவித சமரசமும் இன்றி, நீராகாரம் கூட அருந்தாமல், உடல் நிலை மிகவும் மோசமான நிலையிலும் அவர் தனது கொள்கையில் உறுதியுடன் நிலைத்திருந்தார்.
ஏப்ரல் 19, 1988 – ஒரு வரலாற்று நாள்
போராட்டத்தின் 32வது நாளான 1988 ஏப்ரல் 19ஆம் தேதி, அன்னை பூபதி தனது உயிரை தமிழீழ மண்ணிற்காக அர்ப்பணித்தார். அகிம்சையின் பெயரை உலகிற்கு எடுத்துரைக்கும் சக்திகள் கூட, அகிம்சை வழியில் போராடிய ஒரு தாயின் குரலைக் கேட்கத் தவறியது வரலாற்றில் ஒரு கரும்புள்ளியாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
நினைவு மற்றும் மரியாதை
இன்று, மட்டக்களப்பு மட்டுமன்றி உலகெங்கும் வாழும் ஈழத் தமிழர்கள் அன்னை பூபதியை நினைவு கூர்ந்து மலரஞ்சலி செலுத்துகின்றனர். அவர் ஒரு தனிநபராக மட்டும் அல்லாமல், ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராக எழுந்து நிற்கும் ஒரு இனத்தின் அடையாளமாகவும் கருதப்படுகிறார்.
“தாயே, உன் தியாகம் வீணாகாது” என்ற முழக்கத்துடன் இன்றைய தலைமுறை அவரது நினைவிடங்களில் தீபம் ஏற்றி, மலர் தூவி மரியாதை செலுத்துகிறது.
அமைதி என்ற பெயரில் வந்த அடக்குமுறைக்கு எதிராக ஒரு தாய் காட்டிய இந்த உறுதி மற்றும் தியாகம், ஈழ விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றில் என்றும் அழியாத ஒளியாகத் திகழ்கிறது.
